36. Bestia

W Goerde znajduje się wiele dębów szypułkowych, które są pomnikami przyrody. Dęby są bardzo cenione w przemyśle drzewnym, ponieważ są wytrzymałe i trwałe. Takie drzewka żyją ponad 1000 lat, także nie wiadomo czy mijając taki dąb gdzieś w lesie nie mamy do czynienia z jakimś okazem, które już swoje w cudzysłowie widział i przeżył. Te drzewka z powodów swoich rozmiarów odgrywały dość istotną rolę w kultach religijnych. Z uwagi na to, że to drzewo z powodu swoich rozmiarów bardzo często było rażone piorunami, to Słowianie uważali, iż jest ono błogosławione przez samego Peruna.

Ci właśnie przez swoje dzieła stworzyli taką jakby karykaturę Francuzów. Przedstawiano ich jako przebiegłych, a naród niemiecki jako szlachetnych ludzi. To miało oczywiście na celu wywołać nienawiść do Francuzów, a im większa nienawiść, tym większe uczucia patriotyczne. A nic tak ludzi nie łączy, jak wspólny wróg. No i z tego właśnie powodu okolic lasu te konflikty Niemców z Francuzami również nie ominęły. I w 1813 roku wybuchła bitwa pod Goerde. Teraz w rocznicę przeprowadzane są inscenizacje tej bitwy i według ludzi, którzy to kiedykolwiek obserwowali, prawdopodobnie jest bardzo ciekawie. W 1839 postawiono tam pomnik, który upamiętnia tą właśnie walkę z przebiegłymi i przemądrzałymi Francuzami.

Jednym z nich był właśnie odcisk buta niepasujący do Haralda. Wielokrotnie tłumaczył kolegom i prokuratorowi, że jeśli ktokolwiek odebrał życie jego żonie, nie jest to z pewnością jego szwagier, a pół miliona marek w jego przypadku nie mogłoby być żadnym motywem i nie powinni całej swojej energii skupiać tylko na nim. No i mimo to, co im mówił, mimo to, że dzwonił, prosił, to niczego nie wskurał. Pomijając już fakt, że policja na całym świecie do wielu zaginięć podchodzi lekceważąco, to jedynym wytłumaczeniem na to, mówiąc kolokwialnie, olewające podejście, było zdarzenie, do którego doszło w lesie Goerde. I teraz nadchodzi ten moment, kiedy ponownie wchodzimy do lasu, o którym wspomniałam Wam na samym początku.

Sekcja zwłok ciał z przyczyn, jak już wspomniałam, dość mocno posuniętego rozkładu ciał nie wykazała prawdziwej przyczyny śmierci, ale lekarze patolodzy jak i śledczy byli pewni, że nie było to ani samobójstwo, ani wypadek. Uznano, iż dwie osoby, których ciała zostały odkryte, padły ofiarami brutalnego morderstwa. Kiedy dentysta i lekarze sądowi potwierdzili tożsamość ofiar, okazało się, że rzeczywiście było to małżeństwo, którego zaginięcie wcześniej zostało zgłoszone przez brata mężczyzny. 21 maja 1989 r. Ursula i Pejta Reinold, mieszkający w jednej z dzielnic Hamburga, udali się na pichnik do Goerde. 22 maja do brata Petera, który wraz z żoną mieszkał w tym samym bloku tylko piętro niżej, przyszła 14-letnia córka ofiary.

Dziewczynka była zakłopotana i przestraszona, bo rodzice dzień wcześniej pojechali do Goerde na piknik i mieli tego samego dnia z tego pikniku wrócić. No i oczywiście nie wrócili. Z tego właśnie powodu 22 maja zostało zgłoszone zaginięcie małżeństwa. No i jak wiadomo, jak już tutaj wiele razy powiedziałam, policja do zaginięć podchodzi tak jak podchodzi, więc tak naprawdę poszukiwania pary rozpoczął brat Reinolda. Przemierzał autem Las Gürde wzdłuż i wszerz i jak po latach wspomina, dźwięk ocierających się gałęzi o karoserię jego auta będzie mu dźwięczał w uszach aż do śmierci. Patolodzy nie mogli jednoznacznie określić przyczyny śmierci.

Przeszukują raz jeszcze ten pokój. Znajdują tam kasety wideo, na których nagrane są dwa odcinki programu Sygnatura Akt XY Sprawa Niewyjaśniona. Te właśnie odcinki dotyczyły zaginięcia Birgit, jak i były tam nagrane również odcinki mówiące o morderstwach w Goerde. Zilav informuje o odkryciu, jakiego dokonali emerytowani specjaliści, policję w Lüneburg. Mówi im, że dwa podwójne morderstwa dokonane w Lesie Państwowym mogą zostać wyjaśnione. Mówi również, że zaginięcie jego siostry może być z tymi morderstwami powiązane. Wiadomo, emerytowany policjant zajmujący się sprawą prywatnie to nie śledczy zatrudniony na etacie, któremu przydzielono sprawę. Jego informacje podane policji zostały potraktowane jak informacje kogoś, kto tam coś może wie, może coś widział, ale istniało podejrzenie, że mogło mu się coś pomylić.

Szef Soko zadzwonił do tej wyższej szkoły medycznej i w rozmowie z ekspertem, który miał wówczas z kajdankami się zająć, zapytał czy owy przedmiot jest jeszcze na stanie. Ekspert medycyny sądowej odpowiada, że on nigdy niczego nie wyrzuca i kajdanki oczywiście jak najbardziej są na stanie. Kaufman zaleca zbadanie kropli krwi i ekspertyza wykazuje, że kropla krwi znajdująca się na kajdankach jest krwią należącą do biegit Maja. To upewniło tylko śledczych w tym, że kobieta została zamordowana, a sprawcą był ogrodnik jej sąsiadów. Ale jak już wspomniałam, szef komisji Soko Interum to człowiek skrupulatny i można powiedzieć uparty. Przegląda również akta dwóch podwójnych morderstw w Goerde.

Drugim podejrzanym był Leśniczy. Przyjaciółka żony właśnie tego Leśniczego w 1993 roku zgłosiła, iż słyszała, że Gajowy groził żonie mówiąc, że ta nie powinna zapomnieć o morderstwach w Goerde i jeśli będzie go zdradzała, to spotka ją taki sam los, jaki spotkał parę kochanków. Wtedy czy uznali, że może to być bardzo prawdopodobne, tym bardziej, że leśniczy z uwagi na piastowane stanowisko miał pozwolenie na posiadanie broni małokalibrowej. Po drugie, rysopis jaki został podany przez świadków pasował do mężczyzny z małą różnicą, a mianowicie taką, że Gajowy nosił okulary, czyli reszta, brązowe włosy, wiek podany w przybliżeniu, wzrost się zgadzały. Poza tym morderca musiał posiadać wiedzę lokalną na temat tego wielkiego lasu.

A kto w tym przypadku był najbardziej zorientowany w terenie? Leśniczy oczywiście. Przesłuchania mężczyzny i jego żony jednak nie przyniosły żadnego pozytywnego rezultatu, ponieważ podejrzany miał niezbite alibi i nie mogli go zatrzymać, bo poza domysłami nie mieli innych dowodów. Śledztwo w sprawie Leśniczego po dwóch latach zostało zamknięte, Ta mężczyzna z powodu tego obciążenia go oskarżeniami, jak i tego, że ludzie wytykali go palcami, bo po morderstwach w Goerde na okoliczną ludność padł blady strach i ludzie ogarnęła ogólnie jakaś dziwna panika, co oczywiście nie powinno nikogo dziwić. Także możemy sobie tylko wyobrazić, pod jaką presją żył człowiek, który nie dokonał tych zbrodni, a był o nie posądzany.

A między tymi przedmiotami znaleziono polaroid i lornetkę. A jak wiemy, takie przedmioty zostały skradzione ofiarom po dokonanych morderstwach w Goerde. Jesienią 2018 roku nagle i niespodziewanie, po przeczytaniu artykułów dotyczących wznowienia śledztwa w sprawie morderstw w Lesie Państwowym, Artykuły oczywiście ukazały się w lokalnej lüneburskiej prasie. Właściciel warsztatu samochodowego przypomniał sobie, że w 2013 roku jego przyjaciel Rudolf, czyli ten, który kupił dom po wiśmanie i pojął za żonę pogrążoną w smutku wdowę, pewnego dnia przyniósł mu szaro-niebieską plastikową walizkę i poprosił o jej ukrycie. Kiedy mężczyzna spytał przyjaciela, dlaczego ma to ukryć, ten odpowiedział – zrób to po prostu.