36. Bestia

W zależności od źródeł będziecie mogli przeczytać, że zaginięcie tej dwójki nie zostało nigdzie zgłoszone albo, że zaginięcie mężczyzny, czyli Berna, było zgłoszone. Mężczyzna miał za sobą polaroid, który również, tak jak lornetka, kosz piknikowy i ubrania poprzedniej pary, zniknął. Wiadomo, w momencie znalezienia tych dwóch pierwszych ciał zwołano specjalną komisję SOCO, a 27 lipca została zwiększona ona do 40 specjalistów, którzy w skupieniu pracowali nad dwoma podwójnymi, niewyjaśnionymi morderstwami. Policja zebrała 1911 śladów i przesłuchała blisko ponad 10 tysięcy osób. Został również stworzony portret pamięciowy rzekomego sprawcy. Rozpuszczono informacje w prasie jak i telewizji o poszukiwaniu seryjnego brutalnego mordercy.

Do sprawy przydzielono nowego śledczego Klausa Werna, nowego w sensie, że wcześniej nie zajmował się tą sprawą, ale prawdę mówiąc był to funkcjonariusz z doświadczeniem. Mężczyzna prowadził sprawę sam, ponieważ, znów tutaj się powtórzę, inni byli zaangażowani w sprawę dwóch podwójnych morderstw, o których cały czas było głośno. Nowy śledczy przejrzał dokładnie akta i postanowił odwiedzić domiak i posesję państwa Maja. Nie poszedł tam po to, żeby spędzić miłe popołudnie przy kawie i kawałku ciasta. Chciał obejrzeć dom, położenie sypialni, Birgit, jak i przyjrzeć się ogrodowi. Prawdę mówiąc, po przeczytaniu akt był przekonany, że Birgit padła ofiarą przestępstwa, jednak nie wykluczał całkowicie jej dobrowolnego odejścia, a żeby to całkowicie odrzucić, musiał sam to sprawdzić.

Odwiedzając posesję, chciał również sam sobie odpowiedzieć na pytanie, jaką drogę mogłaby obrać Birgit, postanawiając porzucić swe dotychczasowe życie. Mężczyzna w ciszy obszedł najpierw dom, a później posesję. Jego uwagę przykuł płot znajdujący się na tyłach ogrodu. Sam płot może nie był interesujący, ale furtka, która się w nim znajdowała, owszem. Dom został wybudowany na skraju lasu i wychodząc przez furtkę wchodziło się centralnie na leśną ścieżkę. Klaus poszedł ścieżką przed siebie i próbował dowiedzieć się, dokąd może go ta ścieżka zaprowadzić. No wiadomo, nie przeszły całej drogi, ale kiedy się dopytał, wypytał, okazało się, że idąc od Domu Państwa Maja, oczywiście idąc lasem, bo ścieżka nie prowadziła prosto, ale idąc właśnie tym lasem, można było dojść do wsi, w której jeden z domów był tak jakby postawiony właśnie również w zalesionej części.

Jeśli szłoby się po linii prostej i ścieżka prowadziłaby również po linii prostej, można by śmiało powiedzieć, że droga prowadzi do tego właśnie domu. Wiadomo, w lesie nie było tylko jednej ścieżki, która nie prowadziła tylko i wyłącznie do wymienionej przeze mnie posesji, jak i wsi. Wszyscy wiemy, że z lasu można wyjść w różnych miejscach, ale jeśli chodzi o tą właśnie wieś i ten właśnie dom, o którym mowa, było to znaczące. Klaus pociągnął za sznurki i okazało się, że w tej wsi i w tym domu usytuowanym na skraju tego właśnie lasu, który był jakby połączony między innymi z domem państwa Maja, mieszka Kurt Werner Wiśman.

Czyli mężczyzna, który był już przez męża Birgit wskazany policji i którego policja oczywiście już przesłuchiwała. Ale no właśnie, ale z powodu tego podejścia policji, jak i tego, że mężczyzna miał alibi, nie przyjrzeli mu się tak jak powinni. Sam Klaus Werna również nie wykluczał, iż mąż Birgit pozbył się żony. Był nawet przekonany o tym, że zrobił to Harald, bo akurat jakoś tak krótko po jej zaginięciu stawiał nowy budynek. Nie mogę powiedzieć Wam, jaki to był budynek, czy to były nowe harady jego drukarni, czy gdzieś budował nowy dom, ale śledczy Klaus uważał, iż Maja z pewnością zabetonował tam swoją żonę. Także nie było to tak, że ten śledczy był całkowicie przekonany do tego, że jeśli ktoś zamordował zaginioną, to była to zupełnie inna osoba niż jej mąż.

Czyli po prawie czterech latach, podczas poszukiwania nowych śladów, nadal policja była przekonana, że sprawcą jest Harald. No ale Klaus wypytał pracowników, którzy wówczas pracowali na budowie, dowiedział się kto tam był, jak przebiegały prace i doszedł do wniosku, że to chyba nie Harald. Bo jakby nie było, jedyne podejrzenie jakie mieli to motyw, czyli te pół miliona marek i nic poza tym na tego mężczyznę, żadnych dowodów, żadnych jakichkolwiek nowych tropów nie było. W rezultacie działań nowego śledczego Klausa Werna złożony wniosek do prokuratury o nakaz rewizji w domu Wiśmana nie został odrzucony, a co za tym idzie, w lutym 1993 roku do drzwi domu państwa Wiśman zapukali śledczy.

Co robi policja? Pewnie myślicie, że jadą do delikwenta, do miejsca jego pracy i go aresztują. Oczywiście, że tego nie robią. Zamiast tego śledczy Klaus Werna dzwoni do Kurta, przedstawia mu się i prosi mężczyznę, żeby ten przyjechał do domu, bo w jego domu trwa właśnie przeszukanie. Kurt, zaniepokojony, uprzejmie pyta, ale o co chodzi? Wówczas śledczy odpowiada mu równie uprzejmie, że wie pan, nie chcę mówić przez telefon, wolę to powiedzieć osobiście, także proszę, żeby pan się pojawił w domu. Cała rozmowa przebiegała w dość uprzejmym tonie, w związku z tym Kurt równie uprzejmie odpowiedział, że oczywiście, że za kilka minut będzie w domu.

Po tych słowach panowie się rozłączyli i... no i pewnie myślicie, że Wiśman jako prawy, dobry obywatel przyjechał na wezwanie policji i odbył z nimi długą pogawędkę w tym dźwiękoszczelnym i przytulnym pokoiku, gdzie wszyscy raczyli się wzajemnie tabletkami na uspokojenie. Niestety pogawędka się nie odbyła, klepanie po pleckach również się nie odbyło, ponieważ Wiśman zwiał. Zniknął. Po prostu, wykorzystując sytuację, uciekł. I tutaj znów powinna nastąpić pauza, żebyśmy wszyscy mogli wyjść z osłupienia, w jaki zostaliśmy wprowadzeni po wykonanym telefonie przez jednego ze śledczych. Kurt Werna Wiśman zwiał. Ciała Birgit nie odnaleziono, rzeczy znalezione w przytulnym pokoiku zabrano, ale przeszukanie posesji, jak i poszukiwanie Wiśmana ruszyło pełną parą.

Poszukiwania w ogrodzie cmentarnego ogrodnika trwały nadal i prawdopodobnie znaleziono tam sporo zakopanych rzeczy. Niestety nie opisano, jakie to były rzeczy, ale podejrzewano, że zakopujący je miał jakiś powód, żeby ukryć je pod ziemią. No ale kim był ten cały Wiśman? Teraz postaram się krótko przedstawić Wam postać Kurta Werna Wiśmana. Mężczyzna urodził się 8 lipca 1949 roku w Adendorf. Dorastał w rodzinie, w której niestety słowo miłość, szacunek i poczucie bezpieczeństwa było czymś nieznanym. On, jego brat i matka byli przez ojca bici, poniżani i zastraszani. Ojciec Kurta wielokrotnie groził matce siekierą i sadystycznie maltretował swoich dwóch synów.

Rudolf zmarł na początku 2017 roku, także zapytać go o to już nie można. Mechanik, po przeczytaniu artykułów, postanowił otworzyć tajemniczą walizkę, a w walizce znajdowały się dwa karabiny, amunicja i prawo jazdy Kurta Werna-Wiśmana wystawione w Karlsruhe, czyli w mieście, w którym mieszkał przez trzy lata z Helgą i w którego okolicach dokonano trzech niewyjaśnionych do dziś morderstw. Być może w walizce znajdowało się coś więcej, o czym policja nie powiedziała opinii publicznej z wiadomych przyczyn. Być może Rudolf, który zaopiekował się żoną Kurta po jego śmierci, jak i jego domem, był właśnie wspólnikiem Wiśmana. Dziwne jest to, że zachował w nienaruszonym stanie sekretny pokój i posiadał takie informacje na temat tego, że kiedy coś się działo, to Wiśman wysyłał swoją żonę do rodziny, że ona tak naprawdę to nic nie wie i nie miała pojęcia i co jej mąż robił.