36. Bestia
W życiu Birgit Meier został zamknięty pewien rozdział, cos skończyło się bezpowrotnie. Kiedy mogłoby się wydawać, że już się tym pogodziła i patrzyła w przyszłość z nadzieją, stało się coś co miało ogromny wpływ na życie trójki osób z jej bardzo bliskiego otoczenia.
Wiadomo, nie posiadali żadnych dowodów. Oni tych dowodów na niego szukali. Także był, można powiedzieć, pod obserwacją policji, która w przenośni groziła mu palcem. Mija sześć tygodni od momentu zaginięcia kobiety. Bliska przyjaciółka zaginionej, ta z którą Birgit dzień przed zaginięciem rozmawiała przez telefon, pewnego dnia mówi Haraldowi, że w trakcie właśnie tej rozmowy zaginiona powiedziała jej śmiejąc się, że tak jakby przejęła ogrodnika sąsiadów. Opowiadała, że ogrodnik zadzwonił do jej drzwi i zapytał, jak może skontaktować się z sąsiadami. Pytający oczywiście dokładnie wiedział, jak może skontaktować się z ludźmi, którzy płacili mu za pielęgnację trawnika jak i kwiatów, ale to była może jakaś tam forma podrywu z jego strony.
W trakcie tej rozmowy Harald przypomniał sobie tego ogrodnika. W jego ocenie był to spokojny facet i dość przystojny. Ale mężczyznę w tym człowieku przerażały jego oczy. Ogrodnik miał lodowato-zimne spojrzenie, które przeszywało człowieka na wskroś. Wzrok miał pozbawiony jakichkolwiek wyższych uczuć, pusty, bez żadnego wyrazu. Im dłużej ta rozmowa trwała, tym więcej rzeczy wychodziło na jaw. Okazało się, że Birgit miała styczność z Ogrodnikiem już wcześniej, czyli kilka miesięcy przed zaginięciem. A mianowicie, na przyjęciu zorganizowanym przez sąsiadów, zaginiona poznała ich tak zwanego przyjaciela domu. Zbyt dużo wówczas wypiła, był to właśnie ten czas, w którym kobieta starała się skutecznie znieczulić, a Ogrodnik chętnie zaniósł ją do domu.
Niósł ją oczywiście na rękach. Ale Birgit nie słaniała się na nogach i mogła równie dobrze do tego domu dojść sama. Ale książę Ogrodnik zaniósł swą księżniczkę pod same drzwi. Taki właśnie podryw, na który być może łapały się już nie raz i nie dwa samotne, bogate kobiety. W obliczu tych informacji Harald zgłasza wszystko, czego się dowiedział i co sobie przypomniał na policję. Śledczy niechętnie i bez przekonania sprawdzają ten trop. Kontaktują się z sąsiadami państwa Maja i wypytują o ogrodnika, a ci podają namiary na mężczyznę. Następnie policja wzywa go na posterunek na małe przesłuchanie. Kurt Werner Wichman oczywiście pojawia się na posterunku policji.
Jednemu z przesłuchujących go policjantów dziwnym wydało się, że mężczyzna cały czas podczas ich rozmowy miał na dłoniach rękawiczki. A kiedy funkcjonariusz zapytał go o te właśnie rękawiczki, ten odpowiedział, że ma uczulenie i z tego właśnie względu nie może ich zdjąć. Na pytanie, co robił późnym wieczorem 14 sierpnia 1989 roku, powiedział stanowczo, że nie opuszczał tego dnia swego domu, jednak dodał, że mógł jedynie około 22.00 wyjść na 15 minut ze swoim owczarkiem. Żona wyzwanego oczywiście potwierdziła alibi mężczyzny. No i na tym można powiedzieć, trop ogrodnika zostaje zamknięty. Mężczyzna ma alibi, a jego żona to potwierdza, więc nie ma o co go podejrzewać.
Drzwi otworzyła żona Kurta, która poinformowała funkcjonariuszy, że jej mąż jest w pracy. Kurt ogólnie był ogrodnikiem, ale w czasie zaginięcia Birgit i w trakcie jej poszukiwań pracował jako cmentarny ogrodnik. Co oczywiście nie przeszkadzało w tym, żeby zająć się ogrodami prywatnych osób. Nieobecność głowy rodziny w domu nie przeszkadzała śledczym, żeby przeprowadzić przeszukanie tego domu, jak i całej posesji. Nie powiedziałam Wam, że śledczy, którzy zjawili się u Kurta, nie przyszli tam, żeby znaleźć cokolwiek. Oni szukali ciała Birgit, ponieważ wniosek złożony do prokuratury mówił o podejrzeniu popełnienia przez Wiśmana właśnie tej zbrodni. Jeśli już policja pojawia się u kogokolwiek z takimi podejrzeniami, mają ze sobą nie tylko psa przeszkolonego do poszukiwań zwłok, ale również sprzęt.
Poszukiwania w ogrodzie cmentarnego ogrodnika trwały nadal i prawdopodobnie znaleziono tam sporo zakopanych rzeczy. Niestety nie opisano, jakie to były rzeczy, ale podejrzewano, że zakopujący je miał jakiś powód, żeby ukryć je pod ziemią. No ale kim był ten cały Wiśman? Teraz postaram się krótko przedstawić Wam postać Kurta Werna Wiśmana. Mężczyzna urodził się 8 lipca 1949 roku w Adendorf. Dorastał w rodzinie, w której niestety słowo miłość, szacunek i poczucie bezpieczeństwa było czymś nieznanym. On, jego brat i matka byli przez ojca bici, poniżani i zastraszani. Ojciec Kurta wielokrotnie groził matce siekierą i sadystycznie maltretował swoich dwóch synów.
Pierwsze, co robi szef komisji SOKO po przejrzeniu z grupą innych specjalistów akt, to postanawia rozkopać groby na cmentarzu, na którym Wiśman pracował jako ogrodnik. Oczywiście nie rozkopali wszystkich tych grobów, chodziło konkretnie o siedem mogił, czyli o te, w których w czasie zaginięcia Birgit byli chowani ludzie. Niestety te poszukiwania nie kończą się sukcesem, a Kaufman jako skrupulatny kryminalista nie zatrzymuje się. Przesłuchuje wdowę po kurcie, sąsiadów, znajomych ze szkoły i między innymi dzięki tym przesłuchaniom wiemy aż tyle albo tylko tyle na temat kurta. Przesłuchania również nie wprowadzają niczego nowego do śledztwa. Ale Kaufman ciągnie za sznurki Szpera Szuka i dowiaduje się, że kajdanki z sekretnego pokoju, te na których była zaschnięta kropla krwi wielkości ziarnka ryżu, zostały wówczas przewiezione do wyższej szkoły medycznej w Hanowerze w celu ich zbadania.
Szef Soko zadzwonił do tej wyższej szkoły medycznej i w rozmowie z ekspertem, który miał wówczas z kajdankami się zająć, zapytał czy owy przedmiot jest jeszcze na stanie. Ekspert medycyny sądowej odpowiada, że on nigdy niczego nie wyrzuca i kajdanki oczywiście jak najbardziej są na stanie. Kaufman zaleca zbadanie kropli krwi i ekspertyza wykazuje, że kropla krwi znajdująca się na kajdankach jest krwią należącą do biegit Maja. To upewniło tylko śledczych w tym, że kobieta została zamordowana, a sprawcą był ogrodnik jej sąsiadów. Ale jak już wspomniałam, szef komisji Soko Interum to człowiek skrupulatny i można powiedzieć uparty. Przegląda również akta dwóch podwójnych morderstw w Goerde.
A żeby tego było mało, to dodam jeszcze, że po wyjściu mężczyzny z więzienia w 1975 roku i w okresie, w którym przebywał w Karlsruhe i mieszkał tam u Helgi, to w tym czasie w rejonie miasta nieznany sprawca dokonał trzech niewyjaśnionych do dziś morderstw. Ofiarami były autostopowiczki, a w tym czasie Kurt był już mobilny. Oczywiście śledczy zastanawiali się skąd cmentarny ogrodnik, zadłużony po uszy, miał fundusze i nie chodzi tu o jakieś takie malutkie pieniądze, ponieważ Wiśman posiadał pięć samochodów, posiadał dość spory arsenał broni i prowadził dość dostatnie życie. Jedynym wytłumaczeniem może być to, że ogłaszał się jako kalboj w sekstelefonach,
Pokazano wszystkie 9 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
W życiu Birgit Meier został zamknięty pewien rozdział, cos skończyło się bezpowrotnie. Kiedy mogłoby się wydawać, że już się tym pogodziła i patrzyła w przyszłość z nadzieją, stało się coś co miało ogromny wpływ na życie trójki osób z jej bardzo bliskiego otoczenia.