36. Bestia

W związku z tym, sprawa tak jak stała w miejscu, tak w miejscu została i nic nie ruszyło do przodu. Ponownie mijają dni, tygodnie, miesiące i lata, aż w 2015 roku na stanowisko szefa policji w Lüneburg powołują Roberta Krause. Zilaw przekonuje nowego szefa, żeby zwołano komisję SOKO, która z sercem i na poważnie zajmie się zaginięciem Birgit Maja. Wkrótce później, w końcu, zostaje powołana specjalna komisja SOKO o łacińskiej nazwie Interum, co oznacza ponownie, znów, powtórnie. Na czele tej komisji staje śledczy Richard Kaufman. Zilaw z takiego obrotu spraw jest bardzo zadowolony. Ponieważ Kaufman słynął z tego, że jakiejkolwiek sprawy by się nie złapał, to każdą z tych spraw rozwiązał.

Pierwsze, co robi szef komisji SOKO po przejrzeniu z grupą innych specjalistów akt, to postanawia rozkopać groby na cmentarzu, na którym Wiśman pracował jako ogrodnik. Oczywiście nie rozkopali wszystkich tych grobów, chodziło konkretnie o siedem mogił, czyli o te, w których w czasie zaginięcia Birgit byli chowani ludzie. Niestety te poszukiwania nie kończą się sukcesem, a Kaufman jako skrupulatny kryminalista nie zatrzymuje się. Przesłuchuje wdowę po kurcie, sąsiadów, znajomych ze szkoły i między innymi dzięki tym przesłuchaniom wiemy aż tyle albo tylko tyle na temat kurta. Przesłuchania również nie wprowadzają niczego nowego do śledztwa. Ale Kaufman ciągnie za sznurki Szpera Szuka i dowiaduje się, że kajdanki z sekretnego pokoju, te na których była zaschnięta kropla krwi wielkości ziarnka ryżu, zostały wówczas przewiezione do wyższej szkoły medycznej w Hanowerze w celu ich zbadania.

Szef Soko zadzwonił do tej wyższej szkoły medycznej i w rozmowie z ekspertem, który miał wówczas z kajdankami się zająć, zapytał czy owy przedmiot jest jeszcze na stanie. Ekspert medycyny sądowej odpowiada, że on nigdy niczego nie wyrzuca i kajdanki oczywiście jak najbardziej są na stanie. Kaufman zaleca zbadanie kropli krwi i ekspertyza wykazuje, że kropla krwi znajdująca się na kajdankach jest krwią należącą do biegit Maja. To upewniło tylko śledczych w tym, że kobieta została zamordowana, a sprawcą był ogrodnik jej sąsiadów. Ale jak już wspomniałam, szef komisji Soko Interum to człowiek skrupulatny i można powiedzieć uparty. Przegląda również akta dwóch podwójnych morderstw w Goerde.

Kiedy dowiedział się, że auta ofiar były przez sprawcy przez jakiś czas po morderstwach używane i zaparkowane w miejscach, w których ofiary akurat nie zaparkowałyby aut, doszedł do wniosku, iż Wiśman musiał mieć pomocnika. A upewnił się tym jeszcze bardziej, kiedy przeczytał w aktach dotyczących Birgit, iż jeden ze świadków usłyszał w noc zaginięcia kobiety pracujący silnik samochodu. Szef komisji Soko podejrzewał, iż Wiśman być może początkowo chciał tylko porwać Birgit i wyłudzić okup od jej bogatego męża, a podczas porwania musiało po prostu wydarzyć się coś, co spowodowało pozbawienie kobiety życia. Taka oczywiście była wstępna, ale nie ostateczna wersja Kaufmana.

Mówi, że w domu Kurta również może być ciało jego siostry. Zabiera Kaufmana do domu Wiśmana, pokazuje mu te skrytki, ale Kaufman na prośby Zilaffa odpowiada krótko, że jego kryminalistyczny nos mówi mu, że ciała jego siostry w domu Wiśmana z pewnością nie ma i nie widzi sensu ponownego przeszukania tej posesji. Zilav się nie poddaje. I oczywiście nie wspomniałam Wam tutaj na początku, w tym takim prywatnym śledztwie, które prowadził Wolfgang i podczas tych rozmów, które przeprowadzali emerytowani specjaliści, jak i przeglądania akt, brał udział również Harald Maja. Szwagier Wolfganga był tak jakby na bieżąco, No i Zilav się nie poddaje, rozmawia z nim, iż jest pewien, że ciało siostry znajduje się w domu Kurta.

Dodam jeszcze, że szef komisji SOKO, czyli pan Kaufman, mówiąc, iż jego kryminalistyczny nos i intuicja mówią mu, że ciało kobiety nie znajduje się w domu Wiśmana, wypowiadał te słowa stojąc w pokoju, który był usytuowany dokładnie nad miejscem, w którym leżało ciało. Sprawa dwóch podwójnych morderstw w Lesie Państwowym również nie była jakąś spektakularnie prowadzoną sprawą. Pierwszym podejrzanym, jeśli chodzi o te dwie pary, był początkowo mąż Ingrid, czyli kobiety, która z kochankiem wybrała się do lasu na małe co nieco. Mężczyzna był piekarzem, więc według policji posiadał fundusze na to, żeby zapłacić komuś za zabójstwo swej niewiernej żony. Oczywiście wynajęty i opłacony morderca miał się początkowo pomylić i zabić Urzulę i Petera i dopiero za drugim razem udało mu się wykonać powierzone zadanie.

Także my, pospolici obserwatorzy, oceniamy prace śledczych w momencie, kiedy już te ich wszystkie pomyłki wychodzą na światło dzienne. Ale gdybyśmy tak znaleźli się na ich miejscu, to być może dostalibyśmy ordery najgorszych policjantów. Bo okazałoby się, przykładowo, że te nasze mądrości Wcale by monrościami nie były i też moglibyśmy nie wpaść na jakiś ważny trop, choćbyśmy mieli go pod samym nosem. I tutaj mogę podać przykład śledczego Kaufmana, który początkowo zapowiadał się przecież całkiem dobrze i obiecująco, ale w decydującym momencie, stojąc nad miejscem, gdzie Birgit została zamurowana, to ta dobra zapowiedź, że ta historia w końcu się skończy, prysłała jak bańka mydlana. I gdyby nie upór brata Birgit, być może do dziś kobieta miałaby status zaginionej.