Hrabia Monte Christo. 81. Włamanie

81. Włamanie. Nazajutrz, po przytoczonej rozmowie, hrabia de Monte Christo rzeczywiście pojechał do Otel, zabierając ze sobą Alego i kilkoro służących. Wziął też konie, chciał je wypróbować. Dzień wcześniej hrabia nawet nie myślał o wyjeździe do Otel, o czym tym bardziej nie mógł mieć pojęcia Andrea. O wyjeździe tym przesądziło przede wszystkim przybycie Bertuccia, Który wrócił z Normandii przywożąc wiadomości o domu i korwecie. Dom był zakupiony, a korweta już od tygodnia stała na kotwicy w małej przystani. Wszelkie formalności zostały dopełnione i załoga składająca się z sześciu ludzi tylko czekała, by wypłynąć w morze.

Hrabia pochwalił gorliwość Bertuccia i kazał mu poczynić przygotowania do rychłego wyjazdu, albowiem mieli jeszcze pozostać we Francji nie dłużej niż miesiąc. — Bardzo możliwe — rzekł hrabia — że będę musiał w jedną noc dojechać do Trepore. Dlatego chcę, aby po drodze w ośmiu miejscach czekały na mnie przygotowane konie. Zrobię wtedy pięćdziesiąt mil w dziesięć godzin. — Ekscelencja już raz wyraził to życzenie — rzekł Bertuccio. — Ikonie są gotowe. Sam je kupiłem i porozstawiałem w najdogodniejszych miejscach, tj. po wsiach, w których nikt się zwykle nie zatrzymuje. — Dobrze — rzekł Monte Christo. — Zabawię tu jeszcze dzień albo dwa. Przygotuj więc wszystko jak należy.

Gdy Bertuccio miał odejść, aby wydać rozporządzenia dotyczące tego pobytu, Drzwi się otwarły i wszedł Baptysta, trzymając na pozłacanej tacy list. — No co ty tu robisz? — zapytał hrabia, spostrzegłszy, że Baptysta cały okryty jest kurzem. — Zdaje mi się, że cię nie wzywałem. Baptysta zbliżył się i bez słowa do hrabiego i podał mu list. — Ważny i pilny — rzekł. Hrabia rozpieczętował list i przeczytał. Ostrzegam pana de Monte Christo, że jeszcze tej nocy do jego domu na polach elizejskich zakradnie się pewien mężczyzna, by wykraść papiery znajdujące się w sekretarzyku stojącym w gotowalni. Wiadomo, że pan hrabia de Monte Christo, znany ze swojej odwagi, nie zechce zawiadomić policji.