Leon Myszkowski - Panie menadżerze, co teraz?

Trendy są, trendy przemijają. To jest tak jak z matchą. Teraz pijemy, za dwa lata nie będzie modna. I jakby... Co się nigdy nie zmieniło? Ludzie zawsze piją kawę na przykład, nie? Więc są pewne rzeczy w muzyce elektronicznej stałe. Takie nazwiska, które są stałe, nie wiem, jest David Guetta, Martin Garrix, Hardwell, Armin Van Buren. No a są po prostu takie chwilowe po prostu eksplozje popularności, które gdzieś tam się pojawiają, przemijają. Oczywiście nie wiem, czy tak będzie w wypadku animy, gdzie to jest po prostu, gdzie ja nawet Ja nie jestem w stanie słuchać tego, co on gra, bo jest to dla mnie asłuchalne. To jest dopiero ciekawe jako audio-wizual.

To wtedy wchodziło na rynek w ogóle światowy i też tam gdzieś polski. I zrobiło się, stawało się to coraz bardziej dostępne dla powiedzmy szerokiej masy. Ja od dziecka byłem, znaczy od dziecka, pamiętam pierwszy taki utwór, który gdzieś tam z muzyki elektronicznej zaczął mnie ruszać, no to było To był utwór Fable Roberta Milesa i tak dalej i tak dalej. Potem doszło, potem była Swedish House Mafia, potem był Martin Garrix, po drodze Hardwell. Ja takiej muzyki słuchałem jako, powiedzmy, dorastający nastolatek. I zawsze jakby ona mi się po prostu podobała. Potem, jak oczywiście, bo to na świecie było popularne dużo wcześniej, ale jak w Polsce zaczęło się robić popularne w ogóle Spinning Records jako takie, nagrania z festiwali, Tomorrowland i te wszystkie inne, nie wiem, Ultramusic, no to ja zacząłem tym przesiąkać.

Co się nigdy nie zmieniło? Ludzie zawsze piją kawę na przykład, nie? Więc są pewne rzeczy w muzyce elektronicznej stałe, takie nazwiska, które są stałe, nie wiem, jest David Guetta, Martin Garrix, Hardwell, Armin Van Buren, etc., etc., etc. No a są po prostu takie chwilowe po prostu eksplozje popularności, które gdzieś tam się pojawiają, przemijają. Oczywiście nie wiem, czy tak będzie w wypadku Annymy, gdzie to jest po prostu, gdzie ja nawet Ja nie jestem w stanie słuchać tego, co on gra, bo jest to dla mnie asłuchalne. To jest dopiero ciekawe jako audio-wizual. Na przykład tak samo jak są pewne utwory, to miałem okazję oglądać właśnie na Eurowizji będąc, to w roli akurat bardziej managementowej, że są pewne utwory, które bez oprawy wizualnej, na przykład z mojego punktu widzenia, są nieatrakcyjne.