Porozumienie Centrum

jakieś koalicje, które wyłoniłyby wspólnego kandydata. Najsłynniejszą inicjatywą był Konwent Świętej Katarzyny, ale akurat w niego Kaczyński porozumienie centrum nie było zaangażowane. Kaczyński już wcześniej zbudował inną koalicję wokół kandydatury pierwszego prezesa Sądu Najwyższego, profesora Adama Strzębosza. Tak, proszę Państwa, porozumienie centrum wiosną i latem 95. roku bardzo intensywnie lansowało kandydaturę profesora Strzębosza na prezydenta, ale ostatecznie to poparcie wycofało. Dlaczego? Dlatego, że Strzębosz zaczął się sprzeciwiać zmonopolizowaniu swojej kampanii przez porozumienie centrum. Po prostu, jak wynika z relacji Strzębosza, w pewnym momencie zauważył, że nawet komitety poparcia Strzębosza, które zaczęły powstawać spontanicznie w kraju, ich członkowie, ich lista ich członków jest trzymana przez Kaczyńskiego i odmawia samemu kandydatowi na prezydenta udostępnienia tej listy.

W związku z tym Strzębosz uznał, że jednak nie chce takiego poparcia. w efekcie czego Kaczyński wycofał to poparcie dla Porozumienia Centrum dla Strzęborza. Ostatecznie zresztą sam Strzęborz wycofał swoją kandydaturę, a w tym momencie Jarosław Kaczyński postanowił wysunąć kandydaturę własnego brata Lecha Kaczyńskiego i w 1995 roku przez kilka tygodni Lech Kaczyński, który w tym czasie już był byłym prezesem Najwyższej Izby Kontroli, ponieważ koalicja SLD-PSL chciała się go pozbyć, więc go w 1994 roku odwołano ze stanowiska prezesa NIK-u przed końcem kadencji. Został kandydatem na prezydenta, ale również Lech Kaczyński wycofał się przed datą wyborów, wprawdzie się zarejestrował jako kandydat, ale ostatecznie widząc, że poparcie jest znikome, zdecydował się poprzeć Jana Olszewskiego.