MICHAŁ WOJTEK - POCZUŁEM, ŻE DALEJ MAM TEGO PSA W SOBIE

No i on robi typowo numery, nie wiem, że wylatoje po prostu, nie wiem, na imprezach, tak dalej. No to czy, wiesz, on też uzupełnia pewnego rodzaju lukę w muzyce. Tylko to już nie jest, to już można dyskutować w dzisiejszych czasach, co jest rapem, a co nie, to już... To się rozmyło, to prawda. Natomiast, no, istnieje masa muzyki użytkowej tak naprawdę i... Chociaż często twórcy nawet muzyki użytkowej, poza twórczością, też udzielają się i wypowiadają na trudne tematy. Nikt mi teraz nie przychodzi konkretnie do głowy, natomiast na pewno jest go mnóstwo. A czy Kizo to robi, to nie wiem. Wydaje mi się, że on ma taki wizerunek, że chyba nie może. Możliwe.

Ukazuje to rozdźwięk między naturą i kulturą, gdzie kultura, w tym społeczeństwo, narzucają autorowi określone role, które są sprzeczne z jego właściwą naturą. W kolejnych wersach Michał odwraca szyk i uważa się za maszynę do niepowracania, ale wygenerowaną, żeby wracać. Jest to zaprzeczenie poprzedniego wersu. Wynika z tego, że już nieistotne, kim autor jest, ale to, co na pewno wie, to, że nie może być sobą. Co sądzisz o takiej interpretacji? Twoich wersów. Jest bardzo wnikliwa, podoba mi się. Muszę cię rozczarować trochę, jeśli chodzi o konkretne wyjaśnianie wersów, powiedzmy. Bo jeśli chodzi o background, spoko, możemy o tym gadać itd. Czy skąd te wersje się wzięły we mnie. Ale dla mnie super istotne jest to, żeby słuchacze mieli wolność interpretacji.