MICHAŁ WOJTEK - POCZUŁEM, ŻE DALEJ MAM TEGO PSA W SOBIE

Jak on powstał? Bo wiesz co, po dziewięciu latach sobie przypomniałeś, że kurde, ja rapuję, nie? Chociaż wiadomo, śmieję się, ale jakby co się tak wskrzesiło? Znaczy ja wiem, że tam pomijając takie numery jak Hachi czy Lowkey, które powstały, co było takim momentem przełomowym, że dobra, kurna, trzeba coś zrobić albo chcę coś zrobić? Wiesz co, ściągnąłem Abletona. To jest oprogramowanie do robienia bitów dla słuchających. I zacząłem robić sobie jakieś proste bity. I robić jakiś parody rap tak naprawdę po dnie dla zabawy i stąd się to wzięło po prostu, że poczułem, że dalej mam tego psa w sobie i będę próbował dalej po prostu.

Hachi. Pora zadbać o saldo, słyszałem to już dawno, że lepiej płacze się w Lambo, bo nie ma takiej łzy, której banknotem nie otarłbym. Czyli co, że tak trochę z tego, co rozumiem, z jednej strony masz myśli, że trochę właśnie... Chuj w pieniądze, ale z drugiej strony, że to jest istotne i chciałbym jak najwięcej tych pieniędzy. Tak, to prawda. To znaczy, ten ambiwalentny stosunek trwa we mnie od lat tak naprawdę już i jestem mocno nastawiony konsumpcyjnie, generalnie często życiowo. Rzadko bywa tak, że jestem w stanie, w którym niczego nie chcę, niczego nie potrzebuję, niczego nie mam, powiedzmy, w planie zakupienia dla siebie w jakiś sposób, czy dla twórczości, czy zabawy, czy czegokolwiek.