MICHAŁ WOJTEK - POCZUŁEM, ŻE DALEJ MAM TEGO PSA W SOBIE

I tak to poszło. Ale właśnie ten... był jakiś nacisk ze strony kadry, żebyś tworzył, bo wiedzieli, że to może w jakiś sposób ci pomóc? Czy to bardziej ty stwierdziłeś, że w sumie to spoko byłoby się jednak zająć tą muzą? To wyszło bardzo naturalnie. Żadnego nacisku nie było. Były jakieś tam lekkie zachęty. Powiedzmy, generalnie byliśmy mocno aktywizowani przez kadrę. Nie czułem się przymuszony przez nikogo do tego, żeby to robić, więc wyszło to mocno naturalnie. Dużo wsparcia też miałem od Fistacha, który był osobą zaangażowaną generalnie w życie ośrodka wówczas. On działał mocno w Częstochowie, bo to miało miejsce w Częstochowie.

Odezwałem się do Fistacha, później Fistacht nas poznał z Siberianem i zaczęliśmy po prostu już klepać razem. Poczułyśmy, że okej, dobra, warto spróbować i zobaczymy, co z tego wyjdzie. Okej, dobra. Bo ja tak chciałbym ogólnie właśnie porozmawiać sobie trochę po poszczególnych numerach, o poszczególnych wersach, bo to mnie naprawdę jara. I jakbym mógł cię jeszcze tak zapytać o twój stosunek do pieniądza. Już tłumaczę, o co mi chodzi. Bo zauważam, że masz w sobie jakieś takie jakby taką bitwę trochę myśli. Już zacytuję, bo jest tak. Elon Musk. Daj mi trochę tej forsy, mówię, czasem serio sam się nie lubię, bo w głębi duszy wiem, że znaczy dla mnie więcej, niż przyznać umiem. Lowkey. Niby mam wbite w hajs, wbite w sławę, czasem mimochodem o kwicie marzę.