ЩО ТАК СТУКОТИТЬ? | Байки крайки

– Dziadko? – niewpemnano zapytalo kurcza. – Żołtyj? Czo ty tu robisz o ciej pori? – zdziwowawca piwenj. Kurcza poglano na pawuka z usmieszkoju. – To mój dziadko. Nam niczego nie zagrożeje – skazało ono. – Czy tam na ziemi stoje pawuk? Piewień się zaskoczył. – Tak, ale nie martw się, on nie smakuje. On jest moim przyjacielem – odpowiadała kurczak. Piewień zrobił zaskoczone twarz. – Co tu robicie, malutki? Powinniście spać – powiedział cicho. – Chcemy dowiedzieć się, co tak krzyknie. Może masz jakąś myśl? – Coś krzyknie? Ja niczego nie słyszałam. Piewień szybko odwijał spojrzenie i schował się za mokrą. Przyjaciele poszli za nim.

Udało się jeszcze zobaczyć, jak Piewień szybko wkręca rozsypane na ziemię zerniaki w kawałek, ale już za chwilę wrócił do nich. Nic tu nie krąciło. To wam coś zdarzyło się, dzieciaki? Pawuk uświadomił, że naprawdę od momentu, kiedy oni zaczęli rozmawiać z Piewiem, krącił się. Tak samo zauważył, że do kolorowego piwka przyczepiły się krzykty. Dzięki tym wskazom, udało mu się wgadnąć, co tak strasznie krąciło całą noc. – Myślę, że to twój dziadko tak chruńczy, – powiedział Pawuczek do przyjaciela. Piwen nimi zaszczulił się i zamknął oblicze krzyżem. – Myślę, że on w nocy je zębami, – podążał Pawuk. – Wy nie rozumiecie, malutki, ja tylko chciałem spróbować, – przebórmoczył Piwen.

Pawuczek nie miał pojęcia, że Niemiecki też boją się. Na przykład zdrygają się od samej tylko myśli o łosach, a łosy uciekają od ludzi, a wiele ludzi bardzo boją się takich pawełek, jak i on sam. Tak rozmiarowując, on nawet nie zauważył, kiedy oni dostali się do wielkiej drabyny, która prowadziła prawie do samej ściany. Piewień zdecydowanie podjechał się kwiatami, a za nim podskakała mała kurczka. Kiedy dostały się na górę, Piewień zachylił się i podsunął głowę do pola pawełka. Bezpośrednio, spostrzegając, żeby znowu nie wpaść, pawełek przejechał w pociągu pawełka do domu. On już widział swoją kwiatkę i bardzo chciał przytulić się do mamy, ale wrócił do obu ptaków i uśmiechnął się.