Przehajpowaliśmy! Topka Hyperiona

Więc ja też, no tutaj, jak z Felką gramy, no to też zaciskam zęby i rzucam. Ale na przykład wolałbym już zagrać w Survive, wiesz? Bo jest losowe, bo jest nieprzewidywalne i mają, mamy wszyscy takie same szanse. No i, ale wiesz, zobacz, były kiedyś Ticket to Ride, no, no gry naprawdę, nawet Shogun, Shogun jest na dwóch kartkach A4, wytłumaczone z zasady, z obrazkami, z jakimiś przykładami, z czymś tam jeszcze. Były te gry kiedyś tworzone naprawdę z prostymi zasadami. I tak się tłumaczyło te pięć, dziesięć minut, no ale nie czterdzieści, nie? No ja pamiętam jak tłumaczyłem, wiesz, nawet ten cholerny Splendor, nie?

Którego nienawidzę. Ale Ticket to Ride to też tłumaczyłem i też ludzie tam już, wiesz, przy stole, niedzielniaki. Już wiesz, no kiedy zagramy, kiedy zagramy i tak dalej. No ale teraz wytłumaczenie takiej gry, nie wiem, to kupiłem. My Little Sight, nie? Cora Quest, nie? No ludzie, kochani, to dorośli nie wytrzymują tłumaczenia tych zasad. A gdzie dzieci? Jeszcze mało. Znaczy wiesz, no są różne dzieciaki, nie? Niektóre dzieciaki właśnie grają w te brasy i w ten... Ale to kwestia też wieku, nie? Bo inne jest dziecko siedmioletnie, a inne jedenastoletnie. Jednastolatek ograny to już właściwie gra jak stary, nie? Tak, tak, tak, nie, zgadza się, znaczy różne, no tak, no i też dzieci można, że tak powiem, wytresować, nie, do tego, żeby po prostu siedziały i ten, i słuchały tych zasad, ale mimo wszystko, to wiesz, to mi już się odechciewa tłumaczenia tych zasad po prostu i czytania tego szmelca.