Stambuł – miasto kalejdoskop

W tego kokorecza to mnie trochę wkręcili, bo oni uważali tak jakby przyjechał Francuz do Polski i ktoś by go zabrał na flaki. Jest bardzo duża szansa, że on się tam opluje tymi flakami, ale jest też jakiś cień szansy, że mu to posmakuje. Ja kokorecza pokochałem. To są baranie flaczki podawane z bardzo dużym zestawem przypraw. Tam walą jakiś pieprz fajny, zdarza się szafran, zdarzają się dużo soli. I podaje się to albo czewrym ekmek, czyli ćwiartka chleba, albo jarym ekmek, czyli połowa chleba. I są specjalne dzielnice, na które się jeździ na kokorecz, na przykład Kadikoy, czyli dzielnica ta pierwsza po azjatyckiej stronie, jest taką dzielnicą, na którą się pływa promem po to, żeby zjeść kokorecza.

To się nazywa balik ekmek, czyli ryba w chlebie. I tego jest bardzo dużo przy przystaniach promowych. Tam stoją panowie cały dzień na takich łódkach trzęsących się. Jest coś świeża. No nie mają to szczęścia, że w Morzu Marmara jest bardzo dużo ryb. I tam codziennie wypływa flota rybacka, codziennie przywozi świeże te rybki. Zwłaszcza przy przystani na Eminonu, czyli tej przystani, z której się wypływa do Azji, jest bardzo dużo tych ludzi sprzedających, bo to jest strasznie dobre w ogóle. To jest coś niesamowitego, że w tym Stambule ma takie proste jedzenie. To jest po prostu ryba w chlebie, ale jest zrobione tak, jak próbowałaś, prawda? No właśnie nie. Nie zdążyłam spróbować.