Stambuł – miasto kalejdoskop

W tego kokorecza to mnie trochę wkręcili, bo oni uważali tak jakby przyjechał Francuz do Polski i ktoś by go zabrał na flaki. Jest bardzo duża szansa, że on się tam opluje tymi flakami, ale jest też jakiś cień szansy, że mu to posmakuje. Ja kokorecza pokochałem. To są baranie flaczki podawane z bardzo dużym zestawem przypraw. Tam walą jakiś pieprz fajny, zdarza się szafran, zdarzają się dużo soli. I podaje się to albo czewrym ekmek, czyli ćwiartka chleba, albo jarym ekmek, czyli połowa chleba. I są specjalne dzielnice, na które się jeździ na kokorecz, na przykład Kadikoy, czyli dzielnica ta pierwsza po azjatyckiej stronie, jest taką dzielnicą, na którą się pływa promem po to, żeby zjeść kokorecza.

Swój. I to jest fajne i fajnie jest, bo oni... Oni bardzo cenią jedzenie. Na przykład Stambuł jest miastem, które się bardzo fajnie zwiedza kulinarnie, dlatego że właściwie każda część Stambułu ma jakiś swój kulinarny popis. To znaczy, oczywiście zjesz, wszędzie zjesz kebab, wszędzie zjesz te takie numery popisowe, ale na przykład po kokorecz i w ogóle po podroby, czyli też midje, czyli małże, Pływa się na Kadikoy, a na przykład Ortakoy, podejrzewam, że byłyście, to jest taki meczet, bombonierka, przepiękny widok, jeden z najbardziej fotografowanych miejsc w Stambule, XIX-wieczny, przepiękny meczecik nad samym Bosforem.

No to wiesz, tak jak jesz bajaderkę i ci się trafi rodzynka, no czy ta rodzynka jest tą bajaderką, czy nie jest? No i jest i nie jest, tak? I to tak jest z tym Stambułem. To co mówisz, to rzeczywiście to nie jest Stambuł, ale też jest. No on właśnie taki jest, że jak wyjmujesz te pojedyncze kawałki, to one są w żaden sposób, nie są wyznacznikiem niczego. Każda z dzielnic Stambułu, no przecież Stambuł się dzisiaj składa z wchłoną miejscowości, które w swojej historii w ogóle bywały skonfliktowane. Na przykład ten Kadikoy, to jest dawny Halcedon, który się tłukł z dawnym Konstantynopolem. Oni prowadzili wojny, wiesz, to były dwa greckie polis.

Ona się nazywa Eminonu. I z Eminonu i Skelesi, czyli przystań promowa Eminonu, trzeba wziąć prom na Kadikoj i przepłynąć do dawnego Chalcedonu, dzisiaj do dzielnicy Stambuł, która jest dzielnicą o bardzo ciekawym charakterze. Jest taką dzielnicą z pazurem. Po pierwsze jest dzielnicą chrześcijańską. Tam jest chyba jeden meczet, ale jest dużo kościołów greckich. Łącznie z tym, że jest katedra. Katedra, która mnie absolutnie rozczuliła, bo Stambuł jest też miastem kotów. Te kocury tam łażą wszędzie, wszyscy je hołubią, wszyscy je uwielbiają, wszyscy je dokarmiają. Im wolno wszystko, ja mam wrażenie, że w ogóle dla tych kotów, koty uważają, że to jest ich miasto, a ludzie tylko tam są dlatego, że koty im łaskawie pozwalają.

No i do katedry, która jest na samym szczycie tego Kadikoju, ona ma bardzo masywne bramy. No jednak kościół chrześcijański w kraju muzułmańskim, muszą tam go chronić. Ale w tych bramach są nawet takie otworki, żeby koty mogły włazić w te i we w te. I to jest przepiękne. I do tego Eminonu, tam bym trochę powiedział, to jest taka dzielnica o charakterze bardzo mocno artystycznym. Tam jest bardzo dużo sklepików ze sztuką. I tam bym sobie trochę połaził do obiadu, na obiad albo drugie śniadanie kokorecz i wtedy można iść na kolejny prom, popłynąć na Besiktasz i z Besiktaszu spacerkiem pójść sobie na Taksim, czyli ta główna arteria handlowa.