26. Czy możemy uciec od sarmatyzmu? | Jagna Andrusiuk, Mateusz Michnik, Piotr Oliński

Też chyba nie było jakoś za dużo tych wątków teologicznych w drugim sezonie. Był Festiwal Stoz i to tyle. Festiwal Stoz, ale to była próba adaptacji tych różnych festiwali polskich, gdzie jednak w pierwszym sezonie był powrót Jezusa Chrystusa przecież. Jakub miał dość ciekawy wątek w związku z tym postawieniem na siebie. Jako konfliktu, na ile on powinien służyć rodzinie i ojcu, to jest w zasadzie dość bliźniaczy problem, co Aniela miała, czy postawić na siebie, czy na rodzinę. No i wszyscy wybierają jednak postawić na siebie. I Stanisław, który jest kolejną jakąś taką dziwną sienkiewiczowską parodią, która też kończy w wątku romantycznym i odśpiewaniu dumki na dwa serca z całego wybranku.

Ale zobaczcie, no tak, masz rację oczywiście Mateuszu, masz wąsa. Ale zobaczcie, że ten spór między modernizacją a tradycją jest czymś bardzo formacyjnym dla sporów polskich. I to nie jest tylko PiS-Platforma, to też był w dużej mierze trochę spór Endecja-Sanacja i jeszcze wcześniejsze, nawet sięgające wieku XVIII. Jakoś te dwa nurty zawsze się ze sobą ścierają. Pytanie na ile to jest uniwersalne, bo ten obóz progresywny i konserwatywny to od rewolucji francuskiej mniej więcej podobnie wygląda w każdym kraju, ale myślę, że ta specyfika w Polsce jest jednak bardzo silna. Właśnie ja się też teraz zastanawiam na ile mamy w obecnej Polsce obóz ten progresywny czy modernizacyjny. W zasadzie ta scena polityczna Polska też się bardzo jakoś przemieniła.