26. Czy możemy uciec od sarmatyzmu? | Jagna Andrusiuk, Mateusz Michnik, Piotr Oliński

W zasadzie myślę, że mogę mieć podobnie. Ja tutaj bardziej bym pociągnął wątek The Office. Polskie The Office wyszło już jakieś cztery lata temu. Co ciekawe, pracowali przy tej produkcji również scenarzyści 1670, na przykład Jakub Różyło miał swój udział w polskim The Office, ale pamiętam, że jak dwa lata temu to 1670 wychodziło, pojawiały się takie komentarze, że To jest takie prawdziwe polskie The Office, że kiedy myślę o The Office, to jest to jakiś serial, który pokazuje pewną prawdę o danej kulturze i będzie czymś ponadczasowym. No i właśnie tak patrzyłem na 1670 jako to nowe polskie The Office, ale widać w tym drugim sezonie duży problem z polskimi serialami i filmami, bo myślę, że ten drugi sezon nadmiernie odszedł od komedii na rzecz jakiejś dydaktyki, co wydaje mi się też powszechne, bo na przykład inny serial, o którym tutaj już zapewne nieraz mówiliśmy, czyli Rancho,

Eee, nadinterpretowujesz, to kobiety nie były konieczne do wytoczenia pojedynku, to Jan Paweł nie umiał walczyć, więc szukał każdego możliwego argumentu w tym absurdalnym. Dobrze, ale... Ale nie, właśnie to uznanie ze strony córki było dla niego ważne w tamtym momencie. No wszystko kocha swoją córeczkę, oczko w głowie. Ale wracając do badania, jest to badanie Uniwersytetu Durcha. Mam nadzieję, że dobrze wymówiłam. Więc jeżeli chcecie, to zachęcam do przeczytania. Ale Aniela ma jeszcze dwójkę rodzeństwa. Mamy Stanisława, Stakuba, ale oni się później rozdzielili trochę. Ale przechodząc do Stanisława, no bez Jakuba to w sumie on nie jest zbyt ciekawy. No i tyle można o nim powiedzieć.

Ja mam podobne zdanie, popieram wypowiedź Jagny, mimo że nie ma wąsa. Są powody, by krytykować konserwatystów, wielkich fanów sarmacji i one zostały przedstawione tutaj. O tym jest jednak ten serial i o tym nie zapominajmy. Znaczy, ja uważam, że ten serial w krytyce różnych postaw politycznych jest zrównoważony, że to jest tak, jak to być powinno. I tutaj naprawdę jestem w stanie bardzo docenić Jakuba Różyło, który był scenarzystą. Był on też scenarzystą filmu Kryptonim Polska, który był dość ciekawy. Pamiętam, że kiedy ukazywały się zapowiedzi tego filmu Kryptonim Polska, ja bardzo się obawiałem, że będą tak samo się śmiać z prawicy, gdzie prawicą w tym filmie byli neonaziści.

Jak i lewicy, która była reprezentowana przez aktywistów LGBT. Ale w zasadzie tam naprawdę mistrzowsko to rozegrano, bo myślę, że Różyło zrobił dobry research, jakie są największe przywary poszczególnych stron politycznych, że wytykał nacjonalistom hipokryzję, lewicowcom wytykał Wycieranie sobie gęby lewicowymi wartościami i bronienie bardzo złych zachowań progresywizmem. I podobnie jest w 1670, że tak naprawdę widzimy, jakie są największe wady poszczególnych poglądów i w nie walimy.