26. Czy możemy uciec od sarmatyzmu? | Jagna Andrusiuk, Mateusz Michnik, Piotr Oliński

No przecież miał swój sklep z odzieżą patriotyczną i hobby horse'ami. Zobaczcie, że Bogdan identyfikuje się tak bardzo z tą wspólnotą narodową, ponieważ tak naprawdę nie ma żadnej innej, do której mógłby się odnieść. Z wszelkiej jest odtrącony. Nawet kiedy wyciąga rękę do tych chłopów, że pewnie sfinansowałby im superimprezę, to nawet oni nie chcą mieć z nim żadnej styczności, więc trzymanie się tego nacjonalizmu jest tak naprawdę jedynym, co mu zostało. Tak, jeszcze ten jego nacjonalizm jest też taki bardzo zabawny. To w pierwszym sezonie lepiej było to widać, kiedy on opowiadał o bitwach, w których uczestniczył i które przegrywał i udawał trupa, że to jest naprawdę jakiś tak wykoślawiony nacjonalizm, że kochasz kraj, który przegrywa, to też daje tego uroku.

No chociażby u naszych sąsiadów. Ale też, co ostatnio mnie zdziwiło, pewien amerykański neoliberalny think tank określa się już jako centrolewica, bo mają trochę progresywne poglądy, tak? Storyniskany czy...? Prawdopodobnie, aczkolwiek nie mam pewności. Oni generalnie poszli na lewo w ostatnich latach. Oni zaczęli jako libertarianie, ale teraz bronią na przykład trochę welfare state, czy postulują wsparcie socjalne w celach demograficznych. Wiecie, w Stanach w ogóle dokonuje się jakieś ciekawe przetasowanie. Mam wrażenie, kiedy Donald Trump mówi o kupowaniu udziałów w Intelu, a demokratyczny gubernator Kalifornii Gavin Newsom wrzuca grafikę z Donaldem Trumpem w mundurze czerwonoarmisty i z sierpem i młotem, który to ten sam Gavin Newsom nawiązuje do ulubionej przez Mateusza Abundance Agenda.

Więc kto wie jeszcze, jak to się przebiegunuje? Generalnie wszędzie mamy teraz... Borderline politics. Wszędzie teraz mamy jakieś, moim zdaniem, mocne zmiany. Tak, no borderline politics to jest dobre określenie, szczególnie Donalda Trumpa. I wydaje mi się, że tym podcastem pożegnałem się z planami uzyskania wizy do Stanów Zjednoczonych. Więc będę z wami dłużej. Jeszcze jest jedna ważna postać, której nie omówiliśmy. Imigrant, Maciej. Tak, żart z wymianą Erasmus uważam za bardzo zabawny. Tak, choć mogli to nazwać program Erasmus Rotterdamu. Ale Erasmus też spoko. No, dość ciekawy jest jego wątek, ale tak naprawdę skupiony na anieli, tylko wokół tego się toczy.