#30 Po co nam studia, gdy mamy AI? | Marek Zieliński | Collegium Da Vinci

Długi myślnik, wiadomo. Długi myślnik, oczywiście. Długi myślnik. I załatwiony temat. Tak jest. Cześć, z tej strony Krzysiek i mam przyjemność po raz kolejny gościć kolejnego gościa i prowadzić podcast z serii Value Builders Talks. Tym razem moim rozmówcą, który będzie nas tutaj przez przynajmniej pewnie godzinę wprowadzał w świat AI w edukacji jest Marek Zieliński. Rektor Collegium Da Vinci, ekspert, który też działa na pograniczu badań AI, biznesu i edukacji.

Że idealnie byłoby takie badania robić w sposób wręcz ciągły, no a na pewno nie w tym systemie dwuletnim, no bo nowe narzędzia pojawiają się, nowa wiedza, w związku z czym zmieniają się postawy tych wszystkich grup, o których wspomniałem, które badamy. I może tytułem wstępu, skoro po co nam studia, ja zamieniłem na po co nam edukację, pamiętam, że podczas premiery pierwszego raportu zrobiliśmy to wśród dyrektorów właśnie szkół, między innymi poznańskich, wielkopolskich, także z gośćmi z kuratorium, wspólnie z drugim autorem, doktorem Krzysztofem Patkowskim, dziekanem w Collegium Da Vinci, opowiadaliśmy Wówczas to w ogóle była nowość.

To jest ten wątek też, do którego chciałem nawiązać, to o czym mówisz, o tej młodzieży i młodych, młodszych ludziach, którzy korzystają z tego AI tak naturalnie. Jest to określenie cyfrowi tubylcy. I to trochę oni, tak? Czyli jakby oni, dla nich normalną rzeczą jest, że są aplikacje i jest nawet momentami już też pewnie AI, ale też czytałem takie jakby spostrzeżenia, czy też raporty, które mówią o tym, że pokolenie, na przykład moje, milenialsów, pod kątem Marek Zieliński Collegium Da Vinci.

Czyli utraciliśmy chociażby możliwość korzystania z takiej mapy, którą ja jeszcze pamiętam, którą zawsze się miało w samochodzie, na wszelki wypadek, czy nawet, co gorsza, czytania znaków informacyjnych, że zaraz za 1000 metrów jest zjazd. No bo jednak to aplikacja ci mówi, zjedź za tysiąc metrów. Także na pewno tego typu rzeczy się dzieją i będą się działy. No zawsze pytanie brzmi o tą utratę, co tracimy, a co w miejsce tego. Ja mimo wszystko patrzę optymistycznie na te najnowsze, najmłodsze pokolenia. Powiem też dlaczego. No będąc przedstawicielem edukacji, widząc nawet wszystkiego rodzaju mankamenty, W systemie edukacyjnym afery, które wybuchają, no bo praktycznie cały czas czytamy pokłosie Collegium Humanum, Wyższa Szkoła Kształcenia Zawodowego we Wrocławiu, która całą edukację praktycznie online oferuje i można było zrobić, to są afery ostatnie.

No i to jest coś, o czym od dawna mówimy, też w Collegium Da Vinci też tak staramy się tę edukację prowadzić, że zależy nam na umiejętnościach, czyli na to, że nie wiem, ale umiem. No bo to, że wiem, no to w każdej chwili, wiesz, w tej dyskusji jakiekolwiek pytanie by nie padło i że mam przy sobie telefon, no to od razu tą wiedzę pozyskamy. No ale teraz trzeba jednak umieć. Plus te kompetencje, no to to sprawia, że ten młody człowiek, który zakończy proces edukacyjny, no jednak będzie wyposażony w odpowiednie narzędzia, umiejętności, kompetencje, ale też postawy, bo o tym jeszcze też chętnie opowiem. No, które sprawią, że odnajdzie się i na tym zmieniającym się rynku pracy, ale też będzie wartościowym członkiem naszej po prostu społeczności, czy to lokalnej, czy to gdzieś w większym wymiarze.

No dobra, no teraz mamy uczelnię, którą jest Collegium Da Vinci, która jest świadoma takich rzeczy i zawsze była taka, przynajmniej krok do przodu, bo jakby... Miło mi słyszeć. Sam jestem absolwentem i też jakby nie jednego kierunku. Wynikało to też z tego, że widziałem, że jest to trochę inne podejście. No ale to jest jedna uczelnia w Poznaniu, która też ma swoje jakby limity, ile osób może przyjąć. Jeśli by ktoś na przykład po naszej rozmowie stwierdził, to jest miejsce, które mi pasuje. Zapraszamy. No jakby tych uczelni jest dużo więcej, więc jakby czy to nie jest też taki trochę problem, Niekoniecznie systemowe, tylko pewnej mentalności. No bo wiele uczelni może być wciąż w takiej blokadzie w stylu nie, no to AI, nie, jakby nie możecie tego w ogóle używać. Czyli robi się w tym momencie ten anti-onboarding, no bo w firmach też występuje shadow AI.

No to ma inną wagę niż ten dyplom jest przysłowiowo kupiony. Tak, tak. No ale tutaj znowu jeszcze jedna różnica. Z jednej strony są jednostki prywatne, takie jak Collegium Da Vinci, a z drugiej strony jest ta cała olbrzymia machina państwowa. Nie wiem na ile jesteś świadomy jak wygląda właśnie ta strona Myślę, że bardzo różnie, bo na pewno znajdziemy dobre przykłady. Swego czasu napisaliśmy wspólnie ze wspomnianym Krzysztofem Batkowskim artykuł, gdzie badaliśmy, notabene też teraz patrzymy na to również z perspektywy międzynarodowej. Zakładam, że wkrótce ukaże się artykuł na ten temat. Badaliśmy, jak wyglądają te regulacje. Dobre praktyki znajdziemy zarówno w uczelniach publicznych, jak i niepublicznych.

Drugi to jest Neo Humboldtowski Uniwersytet Publiczny. Czesne zniesione, finansowanie z budżetu, nacisk na relacje. Też będę chciał zahaczyć o to, że skoro czesne zniesione, to co na przykład wtedy takie uczenie jak Collegium Da Vinci? Bo jednak to jest trochę inny model. Korporacyjne kredencjalizmy, o tym już mówiłeś, czyli te mikro poświadczenia i prywatni dostawcy. Dyplom traci w pewien sposób sens. Trochę też ten wątek nam już się pojawił. Dyplom na poziomie studiów. Tak, natomiast ktoś jednak te dyplomy, certyfikaty będzie wydawać. W tym modelu to są często firmy, giganci, korporacje, które otwierają swoje własne szkoły, kursy tworzą. To też już się trochę dzieje, bo jednak są platformy, gdzie tego typu kursy już dzisiaj są.

I bardziej my chcieliśmy, wspólnie z Krzysztofem Patkowskim, wykonać taki eksperyment myślowy sobie. Pobudować te scenariusze, Wskazać, co może się wydarzyć. Ja uwielbiam patrzeć w przyszłość. Zresztą w Collegium Da Vinci współpracując z autorami science fiction wydaliśmy antologię opowiadań, gdzie proszeni byli właśnie autorzy science fiction. Żeby różnego rodzaju scenariusze w tych opowiadaniach pokazywali. Także to była trochę bardziej zabawa taką tą przyszłością, bez wskazywania, który może się wydarzyć. To science fiction też takie właśnie jest. Nie mówi nam co będzie, tylko że może się wydarzyć. A może tak. A co jeśli? I to jest właśnie taka była zabawa, a co jeśli... To jest takie właśnie zapytanie, które często towarzyszy autorom science fiction, what if?

Marek Zieliński Collegium Da Vinci. Marek Zieliński Collegium Da Vinci. Bo jednak ukończyłeś, tak jak mówiliśmy, jakiś projekt trzysemestralny 6 czy 7, no i potem jeszcze tytuł magistra. Poradziłeś sobie z wyzwaniami, z przeszkodami, ale też wpisałeś się Jakąś kulturę organizacyjną. Innymi słowy przez ten tok tych studiów nikt nie napisał.

I na tym zakończymy. Dziękuję bardzo. Też ja bym jeszcze mógł długo, ale no właśnie percepcja i tak dalej, jakby pan swoje skończone gdzieś tam ramy. Bardzo ci dziękuję. Dziękuję również. Mam nadzieję, że dla innych super ciekawa rozmowa. Mi się rozmawiało super i słuchało przede wszystkim. Z wzajemnością przyznaję, że nie wiem, kiedy ten czas upłynął. Byłem trochę zaskoczony hasłem, że musimy kończyć. Super. Marka znajdziecie też na LinkedInie, w budynku też Collegium Da Vinci w Poznaniu na Kutrzeby. Serdecznie zapraszam do kontaktu. I cóż, zapraszam do kolejnych odcinków. Marku, raz jeszcze dzięki. Dziękuję. Do widzenia. Serdecznie pozdrawiam. Trzymajcie się. Cześć. Dziękujemy, że wysłuchałeś tego odcinka. Zasubskrybuj ten kanał, a my będziemy dostarczać Tobie cotygodniową dawkę wartości.