DUCHY INISHERIN i BLISKO (2022) - recenzja Tomasza Raczka

A teraz trzy łyki wody, ale jeszcze nie część premium, bo jeszcze jeden film dzisiaj został do omówienia. Drugi film pochodzi z Belgii. Jest również nominowany do Oscara w kategorii Najlepszy Film Międzynarodowy i również jest filmem autorskim. Wyreżyserował go i napisał scenariusz Lucas Dond, ale w scenariuszu pomagał mu Angelo Thysens. Tym razem mamy opowieść o młodych przyjaciołach. Ci przyjaciele mają po 13 lat, więc są chłopcami. Wychowują się na wsi, w sytuacji sielskiej, w domach mają wspomagających i akceptujących ich bliską przyjaźń rodziców.

Albo dosłownej i całkowitej, albo chociażby częściowej. I co wtedy się dzieje, gdy ktoś taki, a szczególnie młody, trzynastoletni, który jeszcze nie ma tego całego oręża, o którym mówiłem, jeszcze sobie tych narzędzi nie wykształcił obronnych, a już spada. Co się wtedy dzieje? No to muszą obejrzeć Państwo film pod tytułem BLISKO, a ci, którzy obejrzeli, to wiedzą. W tym filmie dwaj młodzi chłopcy pokazali, czym może być świetne aktorstwo młodych aktorów. Leo zagrał Eden Dambrin. To jest chłopiec, którego reżyser, czyli Lucas Dont, zobaczył w pociągu.