DUCHY INISHERIN i BLISKO (2022) - recenzja Tomasza Raczka

Albo dosłownej i całkowitej, albo chociażby częściowej. I co wtedy się dzieje, gdy ktoś taki, a szczególnie młody, trzynastoletni, który jeszcze nie ma tego całego oręża, o którym mówiłem, jeszcze sobie tych narzędzi nie wykształcił obronnych, a już spada. Co się wtedy dzieje? No to muszą obejrzeć Państwo film pod tytułem BLISKO, a ci, którzy obejrzeli, to wiedzą. W tym filmie dwaj młodzi chłopcy pokazali, czym może być świetne aktorstwo młodych aktorów. Leo zagrał Eden Dambrin. To jest chłopiec, którego reżyser, czyli Lucas Dont, zobaczył w pociągu.

W pociągu zobaczył jak tamten z kolegami swoimi rozmawia, a ponieważ reżyser miał słuchawki na uszach i słuchał muzyki, więc nie słyszał o czym chłopcy rozmawiają, tylko widział. Widział i zwrócił uwagę na tego chłopaka, na jego mimikę, na jego gesty, na jego zachowanie i pomyślał sobie, on idealnie mógłby zagrać Leo. I tu jeszcze w pociągu zaproponował mu współpracę. A Eden się zgodził. Gustaw to drugi chłopiec, Gustav de Waele. On gra Remiego, tego wrażliwego, muzycznie utalentowanego chłopca.