Dariusz Formella: W Rakowie mówiłem, że kończę grać. Nie widzę dla siebie drogi

Dobrym, ale średnim. Jak dostaniesz plan i wiesz, co masz robić i wiesz, że z tego jesteś rozliczany i masz jechać na gościa jeden na jeden, dziesięć razy i go okiwać, to jest łatwiej, a niż takie, wiesz, to też jest łatwiej w sytuacjach takich, w których ci nie idzie, nie? że wiesz, dwie, trzy akcje, mówi, dobra, no ale mam to robić, to robię. I dlatego jest, to było też na pewno sukcesem tego, że trener, było wielu zawodników, którzy powiedzmy w innych grupach nikt by nie zwrócił uwagi, nie pomyślałby nawet, tak? A później odchodzili, no i tak samo wspomniałeś tego Patryka Kuna, że jest w Legii teraz, tak? Jakby... No gdzieś miał taką karierę, że był w wielu klubach polskich i to, i w Arce, czy gdzieś tam. I nigdzie nie mógł tak zabić. No a w Rakowie był na niego pomysł, trochę go trener przedstawił, bo też mu nikt nie powiedział, że to lewy wahadło, bo się tam zetnęliśmy z młodzieżówek i to.

Że dobra technika, te motorycznie niesamowicie, nie wiedziałem, że ty możesz biegać. No i zaowocowało transferem do Legii, także... I nawet powołaniem do kadry w pewnym momencie. A zagrał? Nie. Chyba nie zagrał, ale był powołany. Także widzisz, niesamowita. A u Runiejcia, trenera, bo też się znamy, bo z Pogoń mnie... Ale nie wspominasz zbyt miło, tak? Czy wspominasz? Wiesz co, mieliśmy spoko kontakt, tylko że po czwartym meczu mnie odpalił do rezerw, ale dwa dni pamiętam, no to też w sumie ja go rozumiem trochę, bo to był taki czas, że my naprawdę się pogoni dramatycznie u siebie nie wygraliśmy i to był tam mecz z Zagłębiem Lubin. Ja miałem dwa dni przed rozmowę z nim, że słuchaj, no nie zaczniesz. teraz w pierwszym składzie jeszcze, ale dobrze pracujesz, jestem zadowolony, trzymaj to, będziemy potrzebować na zmianę, wchodziłeś z ławki, coś dawałeś.