TA GRA WYCISNĘŁA Z NAS WSZYSTKIE EMOCJE. TZO za klasyk: GRIS

Ok. Ok, no, no, no. W GRIS jest taki moment, że właśnie płyniesz gdzieś tam w dół i w tle jest taka wielka ryba, ale taka wyszerzona. To pomyślałem sobie, o nie, zaraz mnie to porze. Mam fizycznie taką reakcję na to. Znacznie większą niż na tego węgorza, który cię goni. To on był fajny. W porządku. Spoko gość. Swoją drogą, wyczytałem ciekawostkę, że ten Węgorz, bo gra jest oczywiście 2D i może jeszcze powiemy później o jej aspektach technicznych, ale większość rzeczy jest animowanych, po prostu klatka po klatce na komputerze, ale ten Węgorz jest... Musieli zrobić jakąś tam sztuczkę, bo mieli duży problem z tym, że on jest taki dość obszerny, długi, że ta kamera się oddala i on jest coraz większy.

To jest ciekawe właśnie z perspektywy gry, że przeważnie, jak myślisz o platformówce, no to musi mieć jakieś umiejętności, które zdobywasz, żeby dodawać nowe zagadki, żeby zaskakiwać gracza. I to jest jasne, ale tutaj jest fajne, że to właśnie ma jakiś taki ładunek głębszy. Jak teraz się nad tym zastanawiam, to myślę o tym, jakie to jest cudowne, tylko troszeczkę się hamuję przed mówieniem, bo wbiłeś mi nieco klina tym Z tym węgorzem też mam przemyślenie, ale właśnie teraz sobie trochę wszystko przepuszczam przez filtr tego, czy ja już sobie nie dopowiadam rzeczy przez to, że wiem jaka jest tematyka tej gry.

Z tym węgorzem na przykład pomyślałam o tym, że to ma w sumie sens, że z nim nie miałeś problemu, ale bałeś się tego wielkiego w tle. Oho, będzie analiza psychologiczna. Tak, bo w sumie jest to takie bardzo adekwatne w takich trudnych sytuacjach psychicznych, że okej, dobrze jest wiedzieć przynajmniej, dobrze jest wiedzieć... Co cię goni. Tak, co cię goni, z czym się zmagasz i jakby jakie masz opcje, w sensie no, że musisz okej uciekać, on jest w takiej odległości, a to niebezpieczeństwo gdzieś tam... Nieokreślone to jest przytłaczające, nie? Pomyślałam o tym od razu, więc... I milion jest takich rzeczy, ale z tymi umiejętnościami. Jedną z umiejętności jest zamienianie się w taki wielki kwadrat.

I to jest bardzo dramatyczne, ale to jest tak, że myślałam, że mój organizm... Nie zniesie w którymś momencie tego, jak ja się czuję i myślę, że to, że w GRIS nie umierasz mimo tego, jak wiele razy po prostu spadasz z jakichś rzeczy, jakie tam, że coś cię goni, goni cię węgorz, goni cię ptak, że no jest po prostu totalnie tam ponuro i możesz dużo razy odnieść jakąś porażkę, ale nigdy nie umierasz, to jest bardzo, bardzo adekwatne uczucie. Że to jednak nie jest nigdy koniec świata, ale często ci się wydaje, właśnie tak jak z tą pogonią albo ze spadaniem skądś. Wydaje ci się, jakby zaraz miał nastąpić koniec świata, ale jednak to jest cały czas do ogarnięcia, do przejścia.