TA GRA WYCISNĘŁA Z NAS WSZYSTKIE EMOCJE. TZO za klasyk: GRIS

Nie wiem, czy istnieje takie słowo, ale chyba synestezja, synestezja, połączenie tych dźwięków i barw, które się pojawiają. Natomiast to mi się kojarzy z takimi klasycznymi grami, które próbowały coś takiego zrobić. Wbrew pozorom nie ma ich tak dużo, ale jest taki twórca Fumito Ueda japoński, który tworzył takie gry jak Ico, Shadow of the Colossus czy The Last Guardian. Który przeważnie w swoich grach miał minimalne właśnie szczątkowe elementy dialogu, które najczęściej polegały na tym, że jest jakieś wprowadzenie w postaci dwóch zdań albo w finale jakieś podsumowanie, ale też najczęściej po prostu te postacie w tym świecie one nawet nie mówiły naszym językiem, więc nawet nie dało się zrozumieć co one mówią, więc trzeba było sobie to wszystko dopowiedzieć.

No i tak nie wiem, w Shadow of the Colossus tam nie pamiętam, czy tam w ogóle padają jakieś zdania, czy nie ma tam postaci niezależnych dialogów, czy jakichś takich prób wyjaśnienia, co robisz, kim jesteś, jakie jest twoje zadanie, wszystkiego musisz domyślić na bazie tej konstrukcji. W The Last Guardian jest np. taki patent, że masz narratora, który Co jakiś czas rzuci ci parę zdań wyjaśniających trochę tą sytuację, bo tam gramy chłopcem. Ten narrator to jest ta sama postać i on jak gdyby jako już dorosły, czy w zasadzie stary człowiek opowiada takie dziwne wydarzenie ze swojej młodości, jakby wspomina pewne wydarzenie.

Wiesz co, ja myślę, że GRIS jest unikalne, jasne przez to, że nie ma w ogóle, w ogóle dialogu. Natomiast nie uważam, że to czyni go jakimś takim lepszym projektem pod tym kątem, na przykład właśnie od The Last Guardian i tak dalej. Myślę, że to nie jest jakby porażka, że komuś się nie udało stworzyć gry całkowicie bez słów, dlatego że jestem ogromnym orędownikiem tego, że gry wideo dostały kolejny język do przekazywania historii. Tak jak wcześniej faktycznie, okej, no to, że tylko, że nie ma słów, że patrzymy tylko na coś wizualnego, no mieliśmy to już, bo ludzie malowali obrazy. Filmy oglądali, tak. I tak, oglądali filmy, gdzie też jak najbardziej jest bardzo dużo takiej symboliki.