Gdy Warszawa pachniała lakierem. Opowieść o FSO i Polonezie

Poloneza bardziej, dodano mu szybkę z tyłu, Łukaszewicz to zaprojektował, dodano mu ten inny przód. Nosek, nosek to nie była właściwie modernizacja, bo nosek powstał równolegle, to nie wszyscy wiedzą, ale ten polonez z noskiem powstał równolegle z normalnym polonezem. My po prostu na początku mieliśmy do wyboru, wybraliśmy wersję... Z noskiem, czyli taki gładszy z przodu? Tak, tak, cięższy po prostu. Więc nosek wcale nie był żadnym nowym projektem. Ale potem stopniowo tak, z tyłu ta klapa dochodząca do zderzaka, potem pojawił się Karo Plus, później Atu Plus. Były te modernizacje, ale na przestrzeni tak wielkiej produkcji, tak wielu lat... modernizacja zdarzała się stosunkowo rzadko.

O analogu jeszcze powiemy, myślę. W każdym bądź razie zgodziło się na modernizację, powstał ten Caru Plus, a to Plus i Polonez w tym momencie był najtańszym samochodem w tych gabarytach. Pamiętajmy, że Polonez to był segment D. Państwo powiecie, że ja się nie znam na samochodach. Zapewniam państwa, że to był segment D. Polonez jak się pojawił a tylko od Volkswagena Passata. Zatem to był segment D, z tym, że te segmenty rosły. Dzisiaj to jest Polonez segment C, a nawet prawie, że segment B, ale wtedy to był segment D i Polonez był samochodem najtańszym przy swoich gabarytach. Wobec tego sprzedawał się, po tych modernizacjach sprzedawał się nieźle, dostawał lepsze silniki, był bardziej ekonomiczny i w 96 roku, o ile dobrze pamiętam, Polonez był na pierwszym miejscu, jeśli chodzi o sprzedaż w Polsce, więc on dostał drugie życie rzeczywiście i ono trwało krótko, te 3-4 lata, potem już produkcja spadała, aż została zakończona,

ale 96 rok, kiedy ten Polonez, Karo, potem Karo Plus, to znowu był powiew dalekiego świata, zachodu dla nas praktycznie. A wszystko to działo się w fabryce FSO przy ulicy Jagiellońskiej, która jest teraz sukcesywnie wyburzana. Wtedy Stalingradzkiej. Wtedy Stalingradzkiej, to prawda. Która jest teraz sukcesywnie wyburzana i powstaje tam nowe osiedle mieszkaniowe, aczkolwiek jest też muzeum w fabryce. Natomiast chciałbym się dopytać, jakby teraz Ja pamiętam jak podążałem Stalingradzką, a potem Jagiellońską, kiedy byłem mały, to ta fabryka się ciągnęła, ciągnęła przez kilometry niemalże i po jednej stronie była fabryka, po drugiej stronie były jakieś nieużytki. Cała pelcowizna została zaadaptowana właśnie pod tę fabrykę. To jest takie miejsce, które w ogóle ustawiło w jakiś sposób jak funkcjonowała cała Praga Północ.