Jak konsumować muzykę?

Koneser to jest prawdziwy koneser. No, ale no, ja w obronie tego człowieka, nie wiem, znaczy, że domyślam się, teraz pytanie, Paweł, czy to jest dobra muzyka, czy to jest zła muzyka? Nie jest dobra. Okej, no to w takim razie tutaj nie, ale w obronie samej mechaniki, no to ja potrafię słuchać przez trzy godziny non-stop Orbital, Halcyon on the non, prawda? No to jest w ogóle coś takiego, byłabym coś takiego niż Upankers i Tuba na przykład. No jest jednak różnica. No tak, tak, tak, rozumiem, ale w sensie takim, wiesz, że puszczać non-stop to samo to kwestia, ale dobra, do tego dojdziemy. Więc to, no i trochę Monster Huntera też gdzieś tam zawsze, bo czekam na Soundtrack z Wilds, żeby w końcu sobie posłuchać tak w całości. W sierpniu jest premiera, tak? Nie, no teraz 30 lipca. Paweł mi wysłał ostatnio screenshot, że już do wysyłki mu szykuje CD Japan, więc ten

I dzięki temu słuchaliśmy sobie muzyki, która gdzieś tam leciała w tle i mogliśmy je sobie nagrywać na kasetach, oczywiście. No dobrze, słuchanie słuchaniem, ale no właśnie, w jaki sposób ty tę muzykę odkrywałeś tak w ogóle? Bo to chyba nie było tak, że leżała sobie płytka na chodniku i po prostu wziąłeś ją ze sobą do domu. Dobra, jak odkryłem Tula? Na bardzo srogo zakrapionej imprezie, gdzie były Jocky i Wujek. Tak było z odbrzymią ilością muzyki, ponieważ ja byłem i dalej tak jest, że jestem takim konserwatystą muzycznym, że naprawdę trzeba bardzo, musi być coś to bardzo wyjątkowego, żebym ja, nie wiem...

Indywidualna. Jednostka, że tak powiem. albo świadomie pozwala na to przescenie, albo, no bo ja tak jak kiedyś miałem z Tulem. Wyobraź sobie, że słuchasz Tula przez półtora roku non-stop. Tul i A Perfect Circle. Praktycznie dzień w dzień. Wyobraź sobie, ja to zrobiłem sobie. Do tego stopnia, że ja już teraz Tula nie jestem w stanie słuchać. Jak ja wsiadałem ostatnio do auta do kolegi, który tam mnie podrzucał, leci Tula i mówię, ty stary, czego ty słuchasz? Mówi, no Tula. Mówi, no ja wiem, ale ty, ja tego nie słyszałem od 15 lat chyba. Tak, to jest tak jak ustawienie sobie swojego ulubionego kawałka jako budzika. Ten budzik ci dzwoni przez kolejne x miesięcy i słuchasz, słyszysz ten utwór gdzieś, leci w radiu, w tle i już masz takie PTSD lekkie.