Wrocławski obóz pracy. Historia obozu Burgweide

Następnie formowano z nich kolumny robocze, które były wysyłane do robót fortyfikacyjnych lub prac wyburzeniowych przy prowizorycznym lotnisku na terenie dzisiejszego Placu Grunwaldzkiego oraz innych niebezpiecznych zadań. I szacuje się, że do zakończenia walk o miasto w dniu 6 maja 45 roku doczekało w obozie wyzwolenia około 10-12 tysięcy ludzi. którzy, jak to zbadano po wojnie, byli przedstawicielami 23 narodów. Jest to o tyle ciekawe, że w taką walkę o miasto do obozu trafiali nawet robotnicy z zachodniej Europy, którzy przez większość wojny cieszyli się o wiele większymi prawami i przywilejami niż np. Polacy i tzw. osarbajterzy z terenów ówczesnego Związku Radzieckiego. W 1945 roku zrównano ze sobą wszystkich Polaków, Francuzów, Włochów, Holendrów, Belgów itd. Z kolei obozu strzegli funkcjonariusze Niemieckiego Frontu Pracy, czyli Deutsche Arbeitsfront, funkcjonariusze NSDAP oraz policji.

Tylko jest to też taki wydźwięk, że zwykły aparat niemieckiej III Rzeszy, aparat administracyjny był zdolny do takich rzeczy, że to zwykły urzędnik kierował losem tych ludzi, że odpowiedzialność za pracę przymusową, za zbrodnie nie spoczywa tylko i wyłącznie na SS, NSDAP, aparacie partyjnym III Rzeszy, czy to też w późniejszym okresie przemysłowcach, ale też na zwykłych Niemcach. To jak świadkowie wspominają, jak funkcjonował ten obóz, Kwestia jest taka, że warunki życia w tym obozie były dość takie ustandaryzowane, jest to kolekwialne oczywiście określenie w cudzysłowie i było podobne do innych obozów na terenie III Rzeszy, ale jak już wspomniałem wcześniej, obóz nie był przystosowany do długoterminowego przetrzymywania ludzi.