Wrocławski obóz pracy. Historia obozu Burgweide

I każdy transport był podzielony na wagony, a wagony posiadały listy imienne ludzi w nim się znajdujących, jak i informacje, które Urząd Pracy ich wysłał, jak i do jakiego pracodawcy docelowo mają trafić. W swoim tutaj w archiwum Instytutu Pamięci Narodowej posiadamy listy transportowe z Urzędu Pracy w Krakowie, Urzędu Pracy w Krośnie, częściowo w Warszawie. Oczywiście nie posiadamy pełnej dokumentacji z racji tego, że ona na skutek zawirowań wojennych bardzo często była niszczona albo po prostu nie dotrwała do naszych czasów, ale na przykładzie tych materiałów, które mamy, da się w jakiś sposób cząstkowo odtworzyć personalia osób, które przeszły przez ten obóz. do jakich fabryk były kierowane i skąd przybyły, więc to jest o tyle ważne, że jest to materiał źródłowy, na którym możemy pracować, który pewnie gdzieś tam w przyszłości też w toku jakichś tam dalszych opracowań opublikujemy.

Nie udzielano im takiej, można powiedzieć, profesjonalnej albo nawet jakiejkolwiek pomocy medycznej. Byli zdani tylko i wyłącznie na siebie lub na po prostu kolegów z obozu, którzy mieli jakieś tam wykształcenie medyczne i w sposób bardzo prowizoryczny ich leczono. Więc można powiedzieć, że te warunki systematycznie z roku na rok ulegały coraz większemu pogorszeniu, aż do osiągnięcia apogeum w 1945 roku. A jak Instytut Pamięci Narodowej dba o pamięć o tym miejscu? Przede wszystkim oddział Instytutu Pamięci Narodowej we Wrocławiu uporządkował przestrzeń memoratywną wokół tego miejsca. Przeniesiono z, można powiedzieć, dość takiego zapomnianego fragmentu tego terenu pomnika, który powstał już po wojnie. i wyeksponowanie go przy ulicy Sołtysowickiej, jak i podjęcie starań o nazwanie, ten skwer już się nazywa, przy którym stoi pomnik, jego skwerem ofiar obozu Burgweide.

Podjęto także rzetelne badania naukowe nad historią wyżej wymienionego obozu, czego efektem było stworzenie wystawy 3 lata temu, jak i wydanie książki poświęconej, taką jakby można powiedzieć taką mini monografię, bardziej album wystawowy, gdzie osoby zainteresowane mogły od historii powstania tego obozu aż do jego końca przejść, zapoznać się z poszczególnymi właśnie rozdziałami, jak wyglądało życie w tym obozie, w jaki sposób, po co on powstał, w jaki sposób to wyglądało, w jaki sposób potem ta pamięć o tym obozie funkcjonowała społeczeństwie po wojnie. jak to było upamiętniane i jak to mniej więcej wygląda teraz. No i tak jak wspomniałem wcześniej, my jako Instytut Pamięci Narodowej wciąż zbieramy relacje osób przebywających w tym obozie lub ich krewnych, pozyskujemy materiały źródłowe, które są dla nas najcenniejsze, czy to pamiętniki, czy to dokumentację fabryczną dotyczącą robotników przymusowych, którzy przeszli przez ten obóz.

Temat pracy przymusowej na Dolnym Śląsku też jest tutaj przez nasz oddział Instytutu Pamięci Narodowej badany. Skupiamy się na poszczególnych zakładach, tych takich największych patentatach takich jak Junkers, Krupp, Reimental, ale też staramy się po prostu zliczyć tych wszystkich robotników przymusowych, jeńców wojennych, jak i więźniów obozów koncentracyjnych, którzy byli zatrudnieni w przemyśle zbrojeniowym III Rzeszy. na terenie Dolnego Śląska, jak i ogólnie w gospodarce szeroko pojętej. Jest to, można powiedzieć, dość benedyktyńska praca, ale sam prowadząc te badania wraz tutaj z kolegami, widzimy, że to przynosi coraz większe efekty, więc jest taki dobry grunt pod to, aby w przyszłości czy to zrobić wystawę poświęconą pracy przymusowej na terenie Wrocławia lub Dolnego Śląska w czasie II wojny światowej, albo no po prostu opracować w formie monograficznej poszczególne zagadnienia dotyczące pracy przymusowej,

Tutaj to na terenie Wrocławia były cztery, więc też sobie to cenimy, gdy te szkoły się pojawiają, klasy robią jakieś inicjatywy, projekty związane z pamięcią o tym. Podczas każdej uroczystości dotyczącej ofiar systemu totalitarnego, w tym przypadku, tak jak powiedziałem, nazistowskiego, ponieważ pamięć o tych ofiarach trwa tak długo, jak pamiętamy o nich i jest to również przypomnienie i przestroga i też staramy się przesuć przez tym młodych ludzi, którzy załóżmy, dla nich jest to już po prostu odległa historia, ale żeby to też była dla nich przestroga, że gdy tylko pojawi się odpowiedni grunt w danym społeczeństwie, to człowiek człowiekowi w imię ideologii jest w stanie zrobić wiele złego. I ważnym jest też, aby ów archipelag małych piekieł, w cudzysłowie oczywiście, począwszy od przez zakładowych obozów dla robotników przymusowych, poprzez obozy filtracyjne, aż po obozy koncentracyjne, nigdy na świecie, a zwłaszcza w Europie się nie powtórzył, więc