Kogo obchodzi zagranica? | Z dystansu

No i w sprawie Unii Europejskiej podkreślał, że Polska musi pozostać Polską. nie przekształcać się w europejskie państwo i że wszelkie przyszłe ewentualne traktaty unijne należy odrzucić. A ja bym dodał do tego to, czego w tym przemówieniu nie było właśnie. Bo wyobrażam sobie, w jak trudnej sytuacji znaleźli się ci wszyscy dyplomaci, którzy z takim bardzo słusznym, w napięciu i z takim oczekiwaniem jakiejś wizji i jakiejś deklaracji programowej, takiej polityczno-strategicznej dyrektywy wręcz Polski, wyczekiwali i wsłuchiwali się w to wystąpienie. I tego w nim nie znaleźli. I tak jak Tomek wspomniał, w zasadzie polityce międzynarodowej łamane przez bezpieczeństwa sojuszniczego poświęcony był jeden jedyny akapit w tym 40-minutowym, wygłaszanym z głowy przemówieniu.

oszukuje Polaków, że to wchodzi w życie, nie umie tego zablokować, a on by zablokował, a jako, że nie ma narzędzi, żeby to zablokować, no to może mówić wygodnie, żeby to zrobił, gdyby mógł, ale no cóż, jest prezydentem, a potrzebujemy rządu, żeby to zrobić, no to w 27 wiecie Polacy, na kogo macie głosować. Natomiast co do spraw praktycznych, no to może oczywiście powrócić kwestia bitwy o krzesło na szczytach Unii Europejskiej. Tutaj z tego, co słyszymy, no to... Nie wykluczają współpracownicy Karola Nawrockiego, że będzie chciał brać udział w szczytach unijnych. Tutaj co prawda mamy orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego, że prezydent jest w tej mierze zależny od rządu, no ale Trybunał Konstytucyjny może zmienić zdanie i możemy wrócić do tej bitwy o krzesło, dlatego że przecież prawo to już nie jest w Polsce obecnie najważniejsza płaszczyzna rozstrzygania takich problemów i jak Nawrocki sobie wymyśli, że jest królem Polski i z tego wynikają różne prerogatywy, takie jak reprezentowanie kraju tam, gdzie chce, a nie tam, gdzie mu rząd powie.

żeby dorównać do Stanów Zjednoczonych i Chin, że jednak musi wspierać te zachodnie gospodarki, gdzie jest centrum po prostu rozwojowe Europy, jeśli w ogóle gdzieś miałoby być. I teraz to, co również rząd Donalda Tuska podkreślał przy wielu tych ostatnich negocjacjach i również przy okazji tych ram budżetowych i w kontekście dyskusji o raporcie Dragiego i generalnie przy każdej kolejnej okazji, gdzie jest rozmowa o pieniądzach, To podkreślał znaczenie tej logiki polityki spójności, gdzie chodzi również o to, żeby te kraje, które są mniej rozwinięte w stosunku do tego centrum europejskiego, żeby one również były w stanie doganiać, no i żeby dlatego właśnie można było finansować z unijnych pieniędzy takie proste rzeczy jak produkcja amunicji czy coś w tym rodzaju, a nie tylko, nie wiem, najnowocześniejsze myśliwce i tym podobne. Oby to było takie proste, jak mówisz. No więc zdradzę wam moją obawę.

Myślę, że jest potrójne ryzyko tutaj. Po pierwsze, że wybór Nawrockiego na prezydenta osłabia Tuska w Europie, co powoduje, że on w tych najważniejszych gremiach staje się mniej atrakcyjny. Z kolei Nawrocki jest zbyt mało atrakcyjny dla Trumpa, żeby Trump go gdziekolwiek dołączał do jakichś istotnych gremiów decyzyjnych. Z kolei w Polsce, pamiętajmy, trwała kampania wyborcza. I mam wrażenie, oczywiście to nie było nigdzie wypowiedziane na głos, ale mam wrażenie, że udział Polski w tych formatach Weimar Plus trochę częstszy niż to bywało wcześniej, no jednak był związany z tym, że próbowali trochę politycy zachodni pomóc Rafałowi Trzaskowskiemu. A jak już nie ma tego czynnika, no to jest mniej powodów, żeby tę Polskę dopraszać. I to łącznie powoduje, że o ile mieliśmy ten swój moment i tak zresztą opowiadaliśmy o tym wielokrotnie tutaj w naszych podcastach i pisaliśmy o tym, że od początku roku, kiedy Polska miała prezydencję, to był taki moment formowania wielu unijnych polityk i moment kształtowania się nowego porządku za Donalda Trumpa pod nowymi władzami w Niemczech.