Najbardziej szalone dyrektywy Hitlera

To samo dotyczy rozkazów. Czasami ta modyfikacja rozkazów ma czysto koniunkturalny, taktyczny charakter. Przykładem może być rozkaz, nie dyrektywa, rozkaz Hitlera o miastach, twierdzach, gdzie Hitler wydaje rozkaz Który jest nieprecyzyjny albo wydaje się post factum nieprecyzyjny i niższe dowództwa żądają doprecyzowania rozkazu. Na przykład w kontekście Powstania Warszawskiego coś takiego miało miejsce w pierwszych dniach sierpnia 1944 roku, że Hitler wydał jeszcze zimą 1944 roku rozkaz o twierdzach, gdzie przekazywał komendantom szerokie kompetencje. Ale nie sprecyzował kompetencji komendantów względem jednostek Luftwaffe. W sierpniu 1944 roku po awanturze w Warszawie między dowództwem szóstej floty a generałem Stachelem z ramienia wojsk lądowych musiał doprecyzować swój rozkaz, że jednostki Luftwaffe na danym obszarze w danej twierdzy nie podlegają komendantowi.

Afryki Zachodniej i dalszego oblężenia Anglii przy użyciu przede wszystkim nie floty, a lotnictwa. I kiedy czyta się wszystkie te dyrektywy, jedną, drugą, trzecią, chronologicznie, kiedy się czyta uzupełnienia, bo to jest o tyle specyficzne, że może wyjść dyrektywa na przykład numer 30, a potem mamy 31, 35, ale w momencie wydawania dyrektywy numer 35 pojawia się uwaga do dyrektywy numer 30 z danym oznaczeniem, że należy jeszcze to albo tamto poprawić w tej dyrektywie. I to powoduje, że ten niemiecki system kierowania państwem, on jest niesamowicie zaburzony, bo nie zdajemy sobie sprawy z tego, że Hitler na przykład w pewnym momencie latem 1941 roku jednocześnie zaplanował wyprawę Wehrmachtu do Iraku, do Iranu, Do Afryki Zachodniej, a jednocześnie nakazał w ramach wojny z Anglią powstrzymać budowę okrętów podwodnych, uruchomić budowę okrętów podwodnych, zaniechać rozbudowy wojsk lądowych Wehrmachtu, rozbudowywać Luftwaffe pod kątem wojny z Anglią, mimo że to był lipiec na przykład 1941 roku i czołgi Guderiana jechały na Smoleńsk i brakowało im tych czołgów.

Ostatecznym celem operacji jest utworzenie osłony przed Rosją Azjatycką na ogólnej linii Wołga-Archangielsk. Wówczas w razie potrzeby ostatni obszar przemysłowy pozostawiony Rosji na Uralu może zostać wyeliminowany przez Luftwaffe. Jest to o tyle szalona dyrektywa. Że ona nie zakłada całkowitego pokonania przeciwnika, tylko zakłada osiągnięcie określonej linii na jego terytorium. To jest dyrektywa, która mówi, że zaczniemy wojnę bez końca. Ucieleśni to ideę Ludendorfa zawartą na łamach wojny totalnej. Że naród nigdy nie będzie mógł spocząć na laurach, bo zawsze istnieć będzie zagrożenie wojną. Ale Hitler jednak zakłada, że tak rozwali Rosjan na obszarze Europy, że zniszczy całą Armię Czerwoną, że zajmie Moskwę, Leningrad, Kaukas, Kijów, że Rosjanie nawet posiadając okręgi przemysłowe na Uralu i w ogóle posiadając tak naprawdę terytorium na wschód od Wołgi, bo Hitler nawet do Uralu nie chce dojść, on tak naprawdę zamierza zatrzymać się na linii Wołga-Archangielsk.