Najbardziej szalone dyrektywy Hitlera

To Hitler myślał już, co zrobi po podboju Związku Radzieckiego. On zakładał, że Związek Radziecki padnie w rozumieniu Europy w parę miesięcy, bo Hitler nie zamierzał iść ku Uralowi, ale zamierzał po zajęciu Moskwy i osiągnięciu linii Wołgi przekierować część wojsk do Iraku, do Iranu i planował ofensywę na Basrę w Iraku, czy też planował wspólnie z Francuzami odbijanie pierwszych kolonii francuskich, które zajął generał de Gaulle. Norbert, ale z czego wynika to wprost absurdalne planowanie kampanii ze Związkiem Radzieckim? To jest jakiś zapis szaleństwa, ale on jest oparty na przekonaniu, że Niemcy mogą wszystko, że są lepsi od innych i że Wehrmacht jest maszynką, której nic nie może zatrzymać. To oderwanie się od rzeczywistości jest szczególnie widoczne po sukcesach pierwszych lat wojny i osiąga apogeum wiosną i latem 1941 roku,

Hitler chce jednocześnie zdobywać Gibraltar, wkraczać do Maroka, zdobywać Egipt, Palestynę, ale co ciekawe, ten Sztab Specjalny F, Sondersztab F, powołany do działań na Bliskim Wschodzie, znaczy postawiono mu takie cele, że oni mieli zdobyć Basrę w Iraku na przykład. Z tego co można zrozumieć z tych dokumentów, to nie tylko atakiem z Libii tam mieli dojść, ale z Zakałkazia i inwazją przez Turcję. Znaczy inwazja Turcji albo podporządkowanie Turcji i trzy kolumny niemieckie. Jedna z Afryki Północnej, jedna z Bałkanów i jedna z Zakałkazia, z Kaukazów, kracza na Bliski Wschód. No ale czy te dyrektywy od razu powodowały, że w niemieckich sztabach, no które ówcześnie przecież były no dosyć mocno zajęte operacją Barbarossa, zaczęło się od razu planowanie zdobycia Iraku? Te dyrektywy miały charakter częściowo wiążący, a częściowo miały charakter planistyczny, to znaczy zakładano, że to się stanie,

Ale nie formułowano jeszcze całkowicie wprost niektórych rozkazów, no bo punkt odniesienia był jeden. Trzeba najpierw zdobyć Związek Radziecki. No żeby wkroczyć do Iranu, trzeba najpierw zająć na przykład Azerbejdżan. No więc Azerbejdżan miał być zajęty przez wojska Goethe von Rundstedta, idące z Lublina. Więc Niemcy, którzy ruszyli z Lublina, Po zajęciu Kijowa, Donbasu, Stalingradu, Gruzji, Azerbejdżanu i Baku mogli się spodziewać wyprawy do Teheranu, a mogli dojechać i do Basry. I z perspektywy wydarzeń historycznych nam się to może wydawać szalone, ale pamiętajmy, że Niemcy na to do tego Kaukazu jakoś tam doczłapali, tylko że w 1942 roku. To jest echo realizacji określonych dyrektyw jeszcze wydanych wiosną 1941 roku.

I nie sposób się troszkę nie śmiać z tego, bo Niemcy nie mieli potencjału, żeby to wszystko realizować. Chodzi o to, że Hitler oderwał się od rzeczywistości. On kazał bombardować Anglię, toczyć wojnę podwodną, zdobywać Gibraltar, zajmować Basrę w Iraku, wkraczać do Teheranu, docierać do Wołgi. Te plany są nierzeczywiste, one są kompletnie nierealne, to jest sen wariata. Ale z perspektywy ewolucji dyrektyw Hitlera zajmiemy Austrię, zajmiemy Czechosłowację, zajmiemy Kłajpedę, podbijemy Polskę, zaatakujemy Litwę, a nie, Litwy nie trzeba, zajmiemy Norwegię, zajmiemy Danię, zajmiemy Luksemburg, napadniemy na Holandię, napadniemy na Belgię, napadniemy na Francję. Będziemy przygotowywać się do inwazji na Anglię, napadniemy na Jugosławię, napadniemy na Grecję, wyślemy wojska do Afryki, przygotować wojska do ataku na Gibraltar, przygotować się do operacji Barbarossa.

No to w świetle tych wszystkich zdań, które ja przed chwilą powiedziałem, no to stwierdzenie, dobra, to teraz idziemy na Iran, nie wydaje się już takie szalone. No bo skoro udało się zrobić tyle wcześniej, to dlaczego nie da się zrobić tyle później? Chodzi o to, że Hitler ma coraz większy apetyt na świat i te dyrektywy, do tej dyrektywy numer 32, to jest opowieść o apetycie na świat. A potem oczywiście zaraz będzie zderzenie z rzeczywistością i zaczną się dyrektywy w stylu, panowie, generałowie, no to może grupa armii, środek staje, trzecią grupę pancerną przesuwamy na Leningrad, drugą pancerną grupę na Kijów, bo nam nie idzie. I nagle w ciągu paru tygodni Hitler w swoich dyrektywach przestanie już pisać o inwazji Palestyny i marszu na Basrę, a zacznie mówić o tym, że trzeba zniszczyć radziecką piątą armię na wschód od Dniepru, bo ona nam bruździ.