Odcinek 048 – Podsumowanie Hobbita

Szczypanie jeńców przez gobliny w podziemiach, to było takie. To też jest takie dość dziecięce. Mamy te chodzące, służące zwierzęta u Beorna. Dokładnie. To też jest coś, co i warto powiedzieć, że te elementy nie pojawiają się później w legendarium. Nie, chodzących zwierząt nie było i szczypania przez gobiny. Frodo nie zaznał takich jakby rzeczy na pewno. Tak, chodzi mi, że później ton tych pozostałych książek z kanonu jest już zupełnie inny. No i ton się zmienia też w ramach tej książki, prawda, bo późniejsze rozdziały w zasadzie od ósmego, dziewiątego, dziesiątego rośnie powaga sytuacji, no a od momentu rozmowy ze smokiem już jest taka, ton jest taki ewidentnie jakby cień zła i potencjalnej śmierci jest jakby ewidentny w książce, prawda, potencjalnych zagrożenia bitwą, zagrożenia życia i tak dalej, i tak dalej.

Najlepszym przykładem jest Beorn, prawda, który mimo, że jest dobrym i pomaga naszej kompanii, no to jest też okrutnym, niebezpiecznym i śmiertelnie groźnym wrogiem, prawda, w momencie i też takim sadystycznym, bo to co zrobił Beorn było takie naprawdę mało dziecięce. Tak, właśnie, bo cały czas jesteśmy w tym temacie, czy hobby to książka dla dzieci. I właśnie prowadzenie tych takich postaci, które są złe lub po części złe, no wyłamuje się trochę z tej takiej klasycznej definicji książki dla dzieci. Ale to też nie tylko Beorn, prawda? Bo nawet nasz Bilbo miał cechy, miał momenty zachowania takiego na pograniczu, nie?

W zasadzie jedna, która jest taka złożona, szczególnie w oryginale, z bardzo krótkich, prostych wyrazów. Jest to wszystko bardzo takie dźwięczne i mocne, ale właśnie po prostu proste. Tak, później mamy Beorna i Beorn to jest, no można powiedzieć, że taki przedstawiciel dziczy w kontraście do dworskiego stylu krasnoludów i stylu hobbita. To widać w tym powitaniu szczególnie, kiedy oni tam przychodzili, kłaniali się i w ogóle zastosowali te swoje znane metody wejścia na czyjś teren i powitania, a on tam wszystko kwitował. Dobra, idźcie, usiądźcie, nie przeszkadzajcie mi w słuchaniu Gandalfa. Tak, i tutaj to jest widoczne w języku i też w zachowaniu, bo język nie istnieje w oderwaniu od jakichś tam innych warstw kultury, więc tutaj widać to jakby we wszystkich tych aspektach.

Dokładnie, pierwszego lipca, przepraszam. I około dwa tygodnie spędzili w górach. I tutaj dlaczego około? Możemy to wnioskować na podstawie daty schwytania. To jest też data, którą wprowadziła Karen Vonstadt w swojej pracy i oszacowała, że zostali schwytani 16 lipca. To jest szacunek wsteczny, bo wiemy później, co się działo dalej, czyli właśnie kiedy byli u Beorna i jak długo szli od Beorna dalej i cofając się, że tak powiem, z fabułą w stronę wydarzeń w górach, można szacować, że właśnie 16 zostali złapani, później byli dwa dni w podziemiach i później dotarli do Beorna. U Beorna wiemy, że byli między 20 a 22 lipca.

To są daty znane i później cztery dni zajęło im dojść do granicy Mrocznej Puszczy, jak już od Beorna wyruszyli, czyli 25 lipca weszli albo stanęli na granicy Mrocznej Puszczy. Tak i na początku sierpnia weszli do Mrocznej Puszczy i pod koniec miesiąca, czyli po tych czterech tygodniach trafili do podziemi elfów. W podziemiach elfów spędzili między 3 tygodnia a miesiąc. To też nie jest powiedziane w tekście, to jest tylko domyślnie. Bilbo stracił rachubę, krasnodowie też, więc nie wiemy tego. Natomiast wiemy, że dzień przed urodzinami Bilba zostali zapakowani do beczek i wrzuceni do rzeki, bo dzień później, czyli 22 września w urodziny Bilba dopłynęli do Esgarot i wieczorem weszli do miasta.

Także przejdźmy od razu do tematów kolejnych, a to jest początek listopada, czyli Bitwa Pięciu Armii. Mniej więcej przyjmuje się, że jest to około 10-11 listopada, nie ma żadnej konkretnej daty. I kilka dni później zaczyna się powrót w stronę Shire, w stronę domu. Bilba na początku wyrusza razem z Królem Elfów, z Beornem i z Gandalfem oczywiście. Tak, i król elfów opuszcza ich, wracając do swojej siedziby i Bilbo razem z Gandalfem spędzają święta u Beorna i na wiosnę ruszają dalej. I to jest myślę, że świetny przykład tego czasu, którego nie widzimy, bo to jest chyba w jednym zdaniu. Dwa kapity, bo tam jeszcze jest o tym, jak opowiada Gandalf i Beorna w zamian sobie opowiadają historie różne i tam też Bilbo słyszał, co robił Gandalf między innymi, także to tak