Pierwsza Młodość #143

To jest proste jak konstrukcja cepa i możemy to zrobić zewsząd, nawet z maila. To naprawdę nie jest trudne. Możesz żyć bez Instagrama. Ja przez ten czas w ogóle nie miałam, nie otworzyłam ani razu TikToka, którego tak jak wiecie mam i czasami coś tam uploaduję, ale po prostu jeżeli coś miałam, to też tam można ustawić z wyprzedzeniem, więc Wszystkie te opcje są do zrobienia, jeżeli masz jakiś okres czasu, na który wyjeżdżasz i chcesz się rzeczywiście odciąć, a nie dla jaj, no to masz coś do zrobienia, to robisz to wcześniej, ustawiasz, to ci się publikuje. Jeżeli chodzi o Messengera, bo tego się trochę bałam, bo jednak Messenger jest dla mnie jakimś tam źródłem komunikacji, no to się okazało, że można go nawet kompozycjonować. też sobie otworzyć, to nie jest problem. To nie musisz go mieć w telefonie. No i oczywiście ustawiałam responder na Gmailu, dość kategoryczny.

A czytanie z uważnością i rozumieniem wymaga jednak skupienia. Ja kiedyś pożerałam książki. Zauważyłam od jakiegoś czasu, że czytam je coraz wolniej. Pomyślałam sobie, albo to jest demencja, albo to jest Alzheimer, albo to jest ten pieprzony telefon. I pomyślałam sobie, że zacznijmy od punktu numer trzy, czyli to może być telefon. I myślę, że tak jest. Jak odstawiłam go i miałam tylko te nokie i można było do mnie zadzwonić, wysłać smsa i tak jak mówię, wchodziłam albo rano, albo wieczorem na Instagram, ewentualnie nawet coś uploadować, coś sprawdzić i Messengera sprawdzałam albo rano, albo wieczorem, ale głównie wieczorem, nagle się okazało, że ja nie dość, że czytam szybciej, że w ogóle zatapiam się znowu, tak jak kiedyś drzewiej bywało, że ta książka mnie oplata po prostu sobą i że czytam bardzo szybko.

Wiecie, jak ktoś chce mnie złapać, to może mi wysłać smsa, może zadzwonić albo nagrać wiadomość. I to naprawdę jest wykonalne. Nie muszę być dostępna non-stop pod gmailem, nie muszę być dostępna non-stop pod messengerem. Co jest też ciekawe, tak jak mówię, ja miałam ustawione te limity bycia na socialach. Starałam się ich nie przekraczać, chociaż święta też nie byłam, ale mnie w ogóle do nich nie ciągnie. Rzeczywiście jest taki odruch we mnie, że mam świadomość, jak smakuje życie bez tego. Przypomniałam sobie, wróciłam do tego i jak wiele czasu zyskałam. Na przykład zawsze było tak, że po wakacjach walizka przez tydzień stała nierozpakowana. Ja ją rozpakowałam od razu po powrocie. Od razu podzieliłam to do prania, to chowamy. Aż byłam zszokowana.