Pierwsza Młodość #143

Media społecznościowe też są niezbędne. Mi na przykład bardziej do pracy niż do życia, więc jeżeli ja tej pracy nie mam, sobie ją odcinam na jakiś czas, to po co mi to? No nie muszę. Czy tam są jakieś rzeczy, bez których ja nie funkcjonuję i nie żyję? Nie. Czy tam są moi przyjaciele? Oni są w realu. Bo wiecie, ja mam realnych przyjaciół. Czy ja potrzebuję się inspirować czymkolwiek z tych mediów społecznościowych, przynajmniej dzisiaj? Absolutnie nie. Więc jest to kwestia, proszę Państwa, wolnej woli i decyzji. I ta wolna wola, która albo u nas działa, przepraszam, muszę wstawić psa na fotel, bo ona za chwilę, przepraszam, Mania, proszę Cię. Jesteś tam? Dobra. Pies, który po prostu już trzeci raz skakuje na fotel, ona nie wie, czego chce w życiu. U niej jeszcze nie istnieje rozsądek zdrowy.

Tak to przynajmniej mam materialne pamiątki. Czy mam też patyki, które Mania przenosiła na ze spacerów, bo codziennie przenosiła patyk. A że byliśmy w takim miejscu, gdzie było dużo różnych patyków, więc ja te patyki do Warszawy też przywiozłam niektóre, ale to zostawmy między sobą po prostu. Ale słuchajcie, posiadanie takich zdjęć, które możesz wziąć do ręki, uśmiechnąć się do nich i uśmiechnąć się do swoich wspomnień, pomyśleć. Coś nam strasznego zabrano, moim zdaniem. Coś nam zabrano bardzo ważnego dla nas. Myślę, że to, że robimy te zdjęcia bezmyślnie i kompletnie bez sensu, zabiera nam pamięć. Ja o tych wakacjach będę pamiętać całe życie. Chociażby dlatego, że mam tyle tych kartoników, które sobie oglądam, bo wiem, kiedy powstały i wiem, dlaczego nacisnęłam print i wiem, dlaczego chciałam, żeby zostały ze mną.