Neurobiologia regeneracji emocjonalnej

Witaj, tu podcast Pełne Serca, a ja nazywam się Ela Compton. Barbara Fredrickson, psycholożka z Uniwersytetu Północnej Karoliny, przez lata badała, co buduje trwałą odporność psychiczną. Jej teoria poszerzania i budowania mówi, że pozytywne emocje nie są tylko przyjemnym skutkiem ubocznym dobrego życia. są mechanizmem odbudowującym zasoby. Zasoby uważności, poczucia sensu, więzi społecznych, odporności na choroby, odporności emocjonalnej. I to jest ważne rozróżnienie i w pewnym sensie odwrócenie tego, jak potocznie postrzegamy ten proces.

Mogę odpocząć, jeżeli skończyłam zadania z mojej listy. Mogę być dla siebie miła, jeżeli nie popełniłam błędu. Meta to jest coś innego. To jakość, która nie pyta o zasługę. Która zaczyna od prostego faktu, istniejesz, więc życzę Ci dobra. Istnieję, więc życzę sobie dobra. Co mówi nauka? W 2008 roku Fredrickson i jej współpracownicy przeprowadzili eksperyment, który zmienił sposób myślenia o medytacji miłującej dobroci.

139 dorosłych osób pracujących zawodowo losowo zostało przydzielonych do dwóch grup. Jedna przez 7 tygodni praktykowała właśnie kochającą życzliwość, czyli taką medytację meta, a druga po prostu była na liście oczekujących. Wyniki były jednoznaczne. Praktyka meta zwiększała codzienne doświadczenie pozytywnych emocji. Miłości, radości, wdzięczności, spokoju, nadziei, zainteresowania, zachwytu. A te emocje, zgodnie z teorią Fredrickson, uruchomiły kaskadę wzrosła uważność, poczucie sensu w życiu, wsparcie społeczne, poczucie wsparcia społecznego.

Mechanizm więc był pośredni i właśnie dlatego trwały. Fredrickson opisuje to jako spiralę wznoszącą. Pozytywne intencje wyrażane w tej medytacji generują pozytywne emocje, pozytywny afekt, a ten buduje zasoby, które to umożliwiają nam jeszcze doświadczanie więcej pozytywnych emocji, a te znowu budują zasoby i to się tak napędza. Jak wygląda dokładnie ta praktyka? Klasyczna medytacja myta polega na stopniowym rozszerzaniu kręgu życzliwości. Zaczyna się od siebie, co dla nas bywa bardzo trudne, a następnie kieruje się życzliwość ku osobie bliskiej, następnie ku innym osobom i wreszcie wszystkim istotom.

Frazy, których się używa są proste, można je wypowiadać w myślach albo na głos, na przykład niech będę spokojna, niech będę bezpieczna, niech będę zdrowa, niech będę wolna. I następnie obyś była wolna, obyś była bezpieczna, obyś był bezpieczny, obyś był zdrowy, obyś była zdrowa, obyście żyli w spokoju. Przez 7 tygodni, 20 minut dziennie w badaniu Fredrickson wystarczyło, by zmienić emocjonalny profil uczestników. Te 20 minut dziennie to nie jest dużo, to jest wykonalne.

Siedem tygodni, tylko siedem tygodni potrzebowały uczestniczki badania Fredrickson, które przytoczyłam na początku, żeby poczuć różnicę. Siedem tygodni po 20 minut dziennie. I to nie jest żadna magia, to jest neuroplastyczność. Nasz mózg zmienia się pod wpływem tego, co robimy, co regularnie ćwiczymy. Jeżeli ćwiczymy zamartwianie się, to on przystosowuje się do tego i ułatwia nam zamartwianie się. Jeżeli ćwiczymy radość, on wzmacnia te połączenia neuronalne i wspiera nas w przeżywaniu radości. No a brama wichara, czyli te cztery jakości serca, o których dzisiaj mówiłam, zostały opisane dwa i pół tysiąca lat temu.