Czy gry na wyłączność mają sens?

Bo odrobić 69,5 miliardów dolarów nie jest tak łatwo. To wymaga czasu, a korporacje czasu nie mają, bo z kwartału na kwartał ma być coraz więcej. Nintendo na takie długie, długoletnie planowanie może sobie zdecydowanie bardziej pozwolić, chociaż i tak oni akurat przędą w porządku non stop. Skoro to oznacza, że większość jego największych tytułów to gry wieloplatformowe, Firma zdecydowała się pójść na całość i zaczęła umieszczać wszystkie swoje gry związane ze swoimi markami również na PlayStation, na Nintendo i później absolutnie na wszystkim co jest w stanie obsłużyć tylko aplikacja Xbox. Komercyjnie działa to dla samego oprogramowania, bo Microsoft jest teraz olbrzymim wydawcą.

Jednym z największych na świecie patrząc na posiadane marki i jednym z największych na PlayStation, co jest absurdalne, ale to wiąże się z tym, że na PlayStation większość użytkowników kupuje jedną do dwóch gier rocznie i są to Call of Duty i Fifa, później gra w Fortnite i te wszystkie inne darmowe gry. Dopiero potem przychodzi zakup faktycznie gier single player, tych najpierw związanych z marką PlayStation, a później całą resztą. Stąd tak to niestety wygląda. Komercyjnie działa to oczywiście dla Microsoftu, bo ma coraz więcej klientów, ale te wszystkie zalety gier na wyłączność, właśnie nabijanie sobie liczby użytkowników, zakup platform,

Identyfikacja z marką, to wszystko utracili po prostu, bo przestali iść w tym kierunku. Decyzje Sony w tym zakresie były bardziej ostrożne, ale wciąż skłaniały się ku rezygnacji z totalnie gier na wyłączność. Przyjęcie Bungie było trochę punktem zwrotnym, ponieważ przyniosło za sobą bardzo wieloplatformowy Destiny 2. A ówczesne kierownictwo Sony wyraźnie pomyślało, że mamy przyszłość w grach, usługach, które są na wszystkich platformach, które będą przynosiły stały przychód i tak dalej i tak dalej, dlatego właśnie sobie wyplanowali te 12 gier usług, z czego połowę ubili sami, a reszta to nie działa zbyt dobrze, pomijając drugie Helldivers, które nie jest tak naprawdę jeszcze marką stricte związaną z PlayStation, tylko to jest jakby second party developer.

Tym samym... To nie jest takie proste i katalog PlayStation nie stał się wieloplatformowy z dnia na dzień, ale widać było jak tutaj troszeczkę te mury pękały patrząc na porty z PlayStation na PC, z czego zazwyczaj to trwało od pół roku do dwóch lat, z czego te dwuletnie porty... Nie sprzedawały się zbyt dobrze, bo to po prostu traciło zainteresowanie. Co ciekawe, taki tytuł jak LEGO Horizon, oparty na jednej z największych franchise na wyłączność, pojawił się też na Switchu, ale to też wpisywało się po prostu w demografię tej gry, gdzie bardziej kolorowa, bardziej przystępna gra to też był cel w kierunku rozgrywki rodzinnej,

Jak mają PC to raczej przy nim zostają i gra musi być od samego początku na wyłączność, żeby zachęcić do przejścia na daną platformę bądź uzupełnienia. I ponoć w tym modelu akurat to Switch góruje, że faktycznie większość gier multiplatformowych ogrywa się na PC, bo są też na innych konsolach, ale po co mi ta nowa konsola. Do tej pory były porty na PC, więc też po co mi PlayStation czy Xbox. Ale Mario jest tylko na Nintendo, więc sobie kupię. I ponoć akurat ta adaptacja PC-ta i Switcha jest jedną z najpopularniejszych, ale właśnie dlatego, że Nintendo ma gry na wyłączność. Oczywiście można argumentować, że problemem było to, że Od początku to był taki krok na pół gwizdka.

Myślę, że powinni przejść z powrotem na ten model, tylko że tutaj najważniejsza rzecz. To będzie działało, jeżeli firmy będą przyjmowały filozofię Nintendo, czyli, że co roku i co platformę będą serie gier związanych z markami stricte na PlayStation i będziemy ich dostawać, nie wiem, Co miesiąc, co dwa miesiące mniejszy tytuł, co kwartał wielki i wtedy to będzie miał sens, bo gracze będą chcieli grać w gry wyjątkowe dla danej platformy, które będą jakościowe. Tyle, że Sony się bardzo mocno pogubiło przez ostatnie kilka lat z tym podejściem live-service'owym. Jasne, gry live-service też jakby mają sens, ale nie 12 tylko powiedzmy 2-3, skupić się na nich, a reszta singleplayerowe.