Czy gry na wyłączność mają sens?

To są liczby, o których mogą niektórzy, nawet najwięksi wydawcy, pomarzyć. A już pomijając kwestie, że takie Mario Kart to sprzedaje się w nakładzie tam 60 paru milionów, to jest coś, co jest absolutnie nieosiągalne dla nawet największych twórców, pomijając Grand Theft Auto i to na przestrzeni tam 10 z hakiem lat. Tym samym znowu coś chyba tutaj działa. Dla Sony i Microsoft wydają się jednak te wszystkie filozofie bardziej skomplikowane w ostatnich latach, patrząc na ich decyzje. Microsoft w zasadzie wpadł w pułapkę w kwestii tych gier na wyłączność. Wydał tyle pieniędzy na zakup Activision Blizzard, że nie mógł liczyć na zwrot z tej inwestycji bez pozwolenia na dalsze publikowanie gier wieloplatformowych.

Bo odrobić 69,5 miliardów dolarów nie jest tak łatwo. To wymaga czasu, a korporacje czasu nie mają, bo z kwartału na kwartał ma być coraz więcej. Nintendo na takie długie, długoletnie planowanie może sobie zdecydowanie bardziej pozwolić, chociaż i tak oni akurat przędą w porządku non stop. Skoro to oznacza, że większość jego największych tytułów to gry wieloplatformowe, Firma zdecydowała się pójść na całość i zaczęła umieszczać wszystkie swoje gry związane ze swoimi markami również na PlayStation, na Nintendo i później absolutnie na wszystkim co jest w stanie obsłużyć tylko aplikacja Xbox. Komercyjnie działa to dla samego oprogramowania, bo Microsoft jest teraz olbrzymim wydawcą.

Jednym z największych na świecie patrząc na posiadane marki i jednym z największych na PlayStation, co jest absurdalne, ale to wiąże się z tym, że na PlayStation większość użytkowników kupuje jedną do dwóch gier rocznie i są to Call of Duty i Fifa, później gra w Fortnite i te wszystkie inne darmowe gry. Dopiero potem przychodzi zakup faktycznie gier single player, tych najpierw związanych z marką PlayStation, a później całą resztą. Stąd tak to niestety wygląda. Komercyjnie działa to oczywiście dla Microsoftu, bo ma coraz więcej klientów, ale te wszystkie zalety gier na wyłączność, właśnie nabijanie sobie liczby użytkowników, zakup platform,

Gdyby Sony zobowiązywały się do wydawania wersji PC swoich głównych tytułów w dniu premiery, Może ze względu na ten rozpęd marketingowy sprzedaże byłyby lepsze, ale z kolei by to wpływało negatywnie na zakup nowych konsol. Tym samym robienie takiego rozkroku też nie do końca mogłoby działać. Co więcej, przewija się w niektórych analizach całkiem rozsądna interpretacja kłopotów Xboxa od Microsoftu, która mówi, że naprawdę problem rozpoczęła się, gdy firma zdecydowała, że wszystkie gry Xbox będą wydawane jednocześnie na PC. Prawdopodobnie pierwsza z kilku decyzji, która nadszerpnęła pozycję Xboxa, co też robi sens w paru przynajmniej miejscach. Z co do tradycyjnego spojrzenia na ekskluzywność, Nintendo, które nigdy od tego nie odstąpiło, Microsoft bez wątpienia będzie miał zagwozdkę jak to wszystko pogodzić, a jednocześnie robi konsolę, która będzie odtwarzała gry z PC.

To nie jest najlepsze podejście i tak robiło Sony, tak robił Microsoft i tak robi teraz Nintendo chociażby. Z The Dusk Bloods od From Software. Natomiast stawiam, że też po prostu Nintendo akurat nie jest firmą, która robi bardzo brutalne i mroczne gry. Oni po prostu chcą w ten sposób sobie poszerzyć portfolio. Natomiast nie jest to moim zdaniem właściwa droga, bo to znowu frustruje graczy, a to nie jest tak, że... Ta gra akurat nie mogłaby być wydawana na inne konsole.