Sprawa z Villisca - Zagadki Historii - Mystery Cabin

Hank Horton zamknął za sobą drzwi na klucz i szybko ruszył do swojego biura zadzwonić po koronerach hrabstwa Montgomery i poszukać lekarza, który powiedziałby mu więcej o zmarłych w czasie zgonu, może pomógł ustalić jakieś pierwsze fakty. Po wykonaniu odpowiednich telefonów w biurze poszedł do gabinetu lekarza Clarka Coopera i powiedział po prostu chodź ze mną. Lekarz pytał o co chodzi, a strażnik Horton powiedział mu, widocznie przerażony, że Joe Moore i jego rodzina zostali zabici w swoich łóżkach. Po drodze do mężczyzn zmierzających na miejsce zbrodni dołączył się jeszcze drugi lekarz, dr Edgar Hugh, i nie wiadomo skąd duchowny prezbiteriańskiej kongregacji, do której należeli państwo Moore, Pastor, Wesley i Wing.

Tym razem było inaczej i Hank Horton nie miał kompletnie żadnego przygotowania na to, czego świadkiem miał zostać za chwilę. Otworzył drzwi, po czym on, doktor Cooper, doktor Hugh i wielebny Ewing weszli razem do Domu Murów. I teraz opowiem Wam o takich ogólnych obserwacjach na miejscu zbrodni, a dopiero w dalszej części filmu przejdziemy do analizy detali i ich interpretacji, czyli tak nastawcie się na opis od ogółu do szczegółu. Grupa przeszła przez kuchnię do salonu, a następnie do sypialni na parterze. Wszystkie okna i szklane drzwi były osłonięte, część z nich czarnymi ubraniami, więc w pomieszczeniach panował półmrok. W sypialni dla gości panowie odsłonili zasłonięte okno i zobaczyli czyjeś ramię wystające spod krawędzi kołdry i masę krwi na poduszkach.

Był dogadany z lokalnym pastorem Ewingiem, że weźmie udział w wieczornej uroczystości z okazji Dnia Dziecka, po czym zostanie na noc na probostwie i wyjedzie pociągiem do Macedonii z samego rana. Pojawił się u Ewinga około 18.30, wówczas państwo Ewing i ich gość zjedli pospieszną kolację, po czym wyszli do kościoła przygotować się do uroczystości. Wieczorem zaledwie kilka godzin przed koszmarną zbrodnią ścieżki Kelly'ego i rodziny Moore skrzyżowały się właśnie tam, w kościele. Kelly obserwował nabożeństwo i występy dzieci z ławki, tak jak Joe Moore. Gdy uroczystość dobiegła końca i wszyscy się rozeszli, wielebny Ewing i jego rodzina w towarzystwie swojego angielskiego gościa również udali się do domu.

Ewing i Kelly siedzieli jeszcze i rozmawiali prawie do 23, po czym Kelly został zaprowadzony do swojej sypialni na piętrze. Co jest dość dziwne, gospodarze, rodzina Ewingów, udała się spać do namiotu na podwórku. To niecodzienne rozwiązanie Ewing miał stosować ze względów zdrowotnych. Cierpiał na ciężkie i uporczywe infekcje nosa i gardła i uważał, że złagodzi je latem nocne powietrze. Pewnie był po prostu alergikiem, ale wiadomo, że w tamtych czasach prawie nikt nie miał pojęcia o takiej przypadłości, a pierwsze badania nad uczuleniami miały miejsce zaledwie dekadę wcześniej. Co jest istotne, w tej niecodziennej sytuacji pastor Ewing i jego rodzina nie mieli prawa wiedzieć, co Kelly robił w nocy. Nie mogli usłyszeć, czy wychodził z pokoju, a może czy w ogóle wyszedł z domu.

Widzieli go ostatni raz około 23. Kelly wyjechał do Macedonii pociągiem numer 5 w poniedziałek rano o 5.19, więc wyjechał z miasta przed tym jak rodzina Ewingów w ogóle się obudziła. Później za sprawą makabrycznego odkrycia w domu murów i paniki w mieście, zarówno Ewing jak i wszyscy inni w ogóle zapomnieli o wizytującym kaznodziei. Do czasu, aż on sam o sobie nie przypomniał. Kelly ewidentnie miał obsesję na punkcie morderstwa. Wyrazem tej obsesji był cały strumień długich, chaotycznych listów od niego, które spływały do państwowych i lokalnych śledczych, do prokuratora generalnego stanu, do prywatnych detektywów i do krewnych ofiar. Listy pisane na maszynie miały po 5-6 stron, jakby na ich pisanie poświęcał niemal cały swój czas.

Dwa tygodnie po zbrodni Kelly wrócił do Villiski i nawet wziął udział w wycieczce po domu z grupą śledczych, samemu udając detektywa. W poniedziałek rano poprosił Ewinga, u którego znowu się zatrzymał na noc, aby pokazał mu dom zbrodni. Kiedy duchowni pojawili się przed domem ofiar, Akurat wchodziła grupa, w której składzie byli zastępca prokuratora generalnego stanu Iowa, prokurator hrabstwa Montgomery, Radcliffe, Rose Moore, brat Joe'ego i detektyw Tom O'Leary z Agencji Detektywistycznej Haysa w Kansas City. Kelly po prostu wszedł za grupą, przedstawił się obecnym jako detektyw Kelly i bez przebrania, bez żadnego kamuflażu obszedł dom. Zaglądał w każdy kąt i we wszystkie zakamarki, wydawał się być niezwykle podekscytowany, głośno komentował wygląd pomieszczeń, zauważył coś co uważał za odcisk kciuka na framudze drzwi i położył na nim własny kciuk, aby zobaczyć jak dobrze do siebie pasowały.