Najstraszniejsza sekta w Polsce #99

Jeśli ból mija, chwała Panu. Jeśli nie, to twoja wina. Za mało wierzysz, za bardzo grzeszysz. Pomyśl teraz o Maćku, młodym mężczyźnie z Warszawy, który cierpiał na niewydolność nerek. Wymagał regularnych dializ, aby żyć. Kiedy trafił do nieba, usłyszał, że jego choroba to test. że jeśli naprawdę zaufa Bogu, czytaj Kazmajorowi, dializy nie będą potrzebne. W związku z tym Maciek przestał jeździć do szpitala. Jego organizm powoli uległ zatruciu. Słabu. Dlał przy stole. Jego skóra szarzała. A co słyszał od swojego guru? Że jest słaby. Że jego wiara jest letnia. Kiedy Maciek w końcu trafił do szpitala, było już za późno. Zmarł, ale dla sekty to nie był koniec.

To był dopiero początek makabry. Sebastian w książce wspomina, jak pojechali do kostnicy. Wierzyli, że Kazmajor ma moc wskrzeszania, że śmierć to tylko kolejna iluzja, którą można pokonać wiarą. Stali nad zimnym ciałem przyjaciela, nakładali na nie ręce i modlili się o powrót do życia. Cud się jednak nie wydarzył. Ale w ich głowach wina nie leżała po stronie Kazmajora. Leżała po stronie Maćka. To on zawiódł. Śmierć w niebie miała wiele twarzy. Czasami przychodziła powoli, jak w przypadku Maćka. Czasem uderzała nagle i niespodziewanie. Zimą 1993 roku doszło do wypadku. Czerwona Skoda, którą podróżowali członkowie sekty, Mariusz, Damian, Jagoda i Przemek, zderzyła się z autobusem.

Po prostu wyjechał. Nie stanął przed wielkim trybunałem. Nie odpowiedział za to, co zrobił. Ostatnie doniesienia mówią, że wrócił do tego, od czego zaczął. Że znów został artystą. Tworzył kolarze, obrazy. Niektórzy twierdzą, że od kilku lat nie żyje. Czy kiedykolwiek pomyślał o Maćku, który zmarł bez dializ? Albo o Sławku, który wykrwawił się w lesie? Albo o Sebastianie, którego bito w pokoju obok? Tego nie wiemy. Ale brak sprawiedliwości w tej historii jest jak otwarta rana, która nie chce się zagoić. A co z tymi, którzy przeżyli? Sebastian wyszedł z sekty z reklamówką w ręku. Miał dwadzieścia kilka lat, ale czuł się jak starzec. Musiał nauczyć się żyć od nowa. Przypomnieć sobie, że w sklepie się płaci, a ból głowy leczy się tabletką, a nie egzorcyzmem.