Mentionsy Mentionsy
Hrabia Monte Christo
Hrabia Monte Christo

Hrabia Monte Christo. 76. Hayde

27.07.2025 ·43 min 32 s

Aleksander Dumas. Cała książka. Zapraszam do słuchania!

– To fenomenalne! – wykrzyknął Morser. Ależ skąd to bardzo proste, odrzekł Monte Christo. Ali wie dobrze, że przy herbacie lub kawie zwykle palę fajkę. Wie, że chciałem herbaty i widział, że przyszedłem z panem. Teraz słyszał, że go wołam, a jako, że pochodzi z kraju, gdzie dowodem gościnności jest właśnie fajka, domyślił się i przyniósł dwie zamiast jednej. No tak, ale w ten sposób można wszystko wyjaśnić. Niemniej tylko u pana, ale co ja słyszę? Albert pochylił się ku drzwiom, przez które rzeczywiście dochodziły jakieś dźwięki przypominające tony gitary. – Kochany hrabio, jesteś skazany dziś wieczór na muzykę. Zaledwie uciekł pan od fortepianu panny danglar, wpada pan z kolei na guzle mojej Haydi.

No chętnie, ale dam dwa warunki. Z góry się na nie zgadzam. Po pierwsze, nie powie pan nigdy nikomu, że przedstawiłem ją panu. Oczywiście, Morcer podniósł rękę. Przysięgam. Po drugie, nie powie jej pan, że pana ojciec służył u jej ojca. — Przysięgam. — A więc dobrze. Niech pan jednak pamięta o tych dwóch przysięgach. — O! — obruszył się Albert. — Dobrze, dobrze. Wiem, że jest pan człowiekiem honoru. Hrabia uderzył znowu w dzwonek. Pojawił się Ali. Powiedz Haydi, że wypiję u niej kawę i daj jej do zrozumienia, że pytam, czy mogę jej przedstawić jednego z moich przyjaciół. Ali skłonił się i wyszedł. Jeszcze jedno, drogi Albercie. Proszę jej nie zadawać żadnych pytań.

Ile miała pani wtedy lat? — Trzy — odpowiedziała Haydi. — Hrabio — szepnął Morser do Monte Christa — czy pozwoli pana, by signora opowiedziała nam coś ze swego życia? Zabronił mi pan wspominać o moim ojcu, ale być może ona sama coś o nim powie. Nie wyobraża Pan sobie, jaki byłbym szczęśliwy, gdyby usłyszał jego imię z tak pięknych ust. Monte Christo odwrócił się ku Hayde i, podnosząc brwi, dał jej znak, aby z uwagą zastosowała się do polecenia, które usłyszy, po czym rzekł po grecku. Opowiedz na molosach swojego ojca, ale ani słowa o zdrajcy i samej zdradzie. Heidi westchnęła głęboko, a jej jasne czoło zachmurzyło się.

– Co jej pan powiedział? – szepnął Morcer. – Jeszcze raz jej powtórzyłem, że jest pan naszym przyjacielem i że nie musi nic przed panem ukrywać. – No a zatem – powiedział Albert – pani pierwszym wspomnieniem są te sprawy dla wsparcia więźniów. Czy coś jeszcze pani pamięta? Co jeszcze? Otóż widzę siebie w cieniu sykomorów nad jeziorem, a pośród listowia prześwituje drżące zwierciadło wody. Mój ojciec siedzi na poduszkach pod najstarszym i najgęstszym z drzew. Ja, słabe dziecię jeszcze, a moja matka leży u stóp ojca. Bawiłam się jego siwą brodą opadającą na piersi albo kinżałem o rękojeści wysadzanej diamentami, który trzymał za pasem.

To wtedy mój ojciec postanowił uciec, wysyłając przedtem do sułtana francuskiego oficera, którego nadarzył bezgranicznym zaufaniem. Miejsce ucieczki przygotowane było już od dawna. Nazywał je karafygion, co znaczy schronienie. – A czy pamięta pani? – zapytał Albert. – Nazwisko tego oficera? Monte Christo wymienił z dziewczyną szybkie spojrzenie. Morser nie dostrzegł tego jednak. – Nie przypominam sobie – rzekła. – Ale być może przypomnę sobie później, wtedy panu powiem. Alberiusz miał wymienić nazwisko swojego ojca, gdy Monte Christo podniósł delikatnie palec na znak milczenia. Młodzieniec przypomniał sobie o przysiędze i zamilkł. Płynęliśmy do tego pałacyku.

– I nie pamięta pani jego nazwiska? – rzekł Morcer, chcąc dopomóc pamięci opowiadającej. Monte Christo dał mu znak. – Nie przypominam sobie – odpowiedziała Heidi. Hałas wzmagał się. Słychać było echa zbliżających się kroków. Ktoś schodził do podziemia. Selim przygotował lancę. Wkrótce w błękitnawym blasku, jaki tworzyły promienie dnia przenikające do otwartej jaskini, ukazał się cień. – Kto tam? – zawołał Selim. – Kimkolwiek jesteś, ani kroku dalej. — Chwała sułtanowi — wyrzekła postać. — Sułtan udzielił łaski wezyrowi Alemu. Nie tylko darowane jest mu życie, ale zwrócony cały majątek i dobra. Moja matka krzyknęła z radości i przycisnęła mnie do serca.

Pokazano wszystkie 6 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.