Polskie Monte Cassino

Polskim żołnierzom udało się zdobyć ten fragment. Następnie dążyli oni do opanowania południowej części Widma. Jednocześnie skutecznie odpierali kontratak Wehrmachtu z rejonu Massa Albaneta San Angelo. Był już poranek 17 maja. O godzinie 6 nasi rodacy rozpoczęli uderzenie na bronione przez Niemców wzgórze San Angelo. Ofensywę ułatwiało wcześniejsze opanowanie północnej części Widma. Polacy byli dobrze zorganizowani, bardzo zmotywowani i wzajemnie się wspierali. Atakujący 17 Batalion był wspomagany z tyłu przez żołnierzy dowodzonych przez majora Smrokowskiego. Jednocześnie za prawym skrzydłem 13 Batalion osłaniał natarcie od północy.

Od południa atakujących wspierały czołgi z żołnierzami 15 Batalionu. Wzgórze San Angelo było areną zaciętej i wyrównanej walki Polaków z Niemcami. Straty 17 Batalionu były duże. Co gorsza kończyła się tam amunicja i Niemcom o godzinie 14 udało się odeprzeć atak. San Angelo pozostało niezdobyte. O godzinie 15.45 Polacy ponowili atak. Przemieszani żołnierze 13, 16 i 17 Batalionu, oddziały majora Smrokowskiego oraz niektóre oddziały 18 Batalionu podjęły ponowną próbę podejścia pod szczyt Monte Cassino. Wieczorem 17 maja walka jednak ustała.