Łukasz Długowski – mikrowyprawa jako sposób na życie
Nie trzeba lecieć na koniec świata, żeby coś się wydarzyło. Łukasz zabiera nas tam, gdzie często patrzymy, ale nie widzimy - na mikrowyprawy, które można zrobić między pracą a domem, samotnie albo z dziećmi. Opowiada, jak tropienie wilków uczy uważności i jak kontakt z naturą zmienia perspektywę na to, co ważne. Jego książka Mikrowyprawy w wielkim mieście pokazuje, że codzienna przestrzeń może stać się miejscem, które zmusza do spojrzenia na życie trochę inaczej - bardziej uważnie, mniej przez ekran, a bardziej przez rzeczywistość wokół nas.
Ale nawet pomimo tej otwartości, no to oni żyją w takim świecie czysto biznesowym, gdzie są twarde fakty, liczby, wzrosty, płace itp. I to jest niezwykłe, że w tych wszystkich ludziach jest to samo. Ten sam zachwyt, że kiedyś w wywiadzie dla polityki powiedziałem, że nawet w takim sebiksie z siłki jest potrzeba kontaktu z przyrodą, bliskiej relacji z przyrodą. I może potrzebowałbym trochę więcej czasu na niego, ale też bym go rozkochał w tej przyrodzie, tak samo jak rozkochuję matkę z dziećmi, która do mnie przyjeżdża, jak rozkochuje CEO jakiejś firmy, że wszyscy mamy tę miłość, tę potrzebę bycia w relacji z przyrodą, bo my sobie tutaj siedzimy, ja w fajnej koszuli, tutaj mamy świetne mikrofony, studio, światło, ale my tak naprawdę jesteśmy zwierzętami.
CEO nie jest kluczem tej firmy. O nie, oczywiście jest ważnym jej elementem, ale te pozostałe elementy, typu na przykład pani sprzątająca, czy sekretarz, sekretarka, w ekosystemie na przykład Puszczy Białowieskiej, niech to będzie, nie wiem, martwe drewno, albo grzyb rozkładający to drewno, on jest tak samo niezbędny temu ekosystemowi, jak ten CEO, jak ten, nie wiem, 400-letni dompa, albo niedźwiedź, albo wilk, nie? Więc wracając do twojego pytania, ta długa odpowiedź jest, siebie próbuję oddać przyrodzie. Myślałem, że jak będziesz mówił o tej organizacji, firmie... To, że oni zaraz się starają szybko zlokalizować, kto jest hieną, ale to nie.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Nie trzeba lecieć na koniec świata, żeby coś się wydarzyło. Łukasz zabiera nas tam, gdzie często patrzymy, ale nie widzimy - na mikrowyprawy, które można zrobić między pracą a domem, samotnie albo z dziećmi. Opowiada, jak tropienie wilków uczy uważności i jak kontakt z naturą zmienia perspektywę na to, co ważne. Jego książka Mikrowyprawy w wielkim mieście pokazuje, że codzienna przestrzeń może stać się miejscem, które zmusza do spojrzenia na życie trochę inaczej - bardziej uważnie, mniej przez ekran, a bardziej przez rzeczywistość wokół nas.