Marek Czyż: Rymanowski jest prawicowcem

Nie. Jak już mówiłem w tej krótkiej sądzie, ja naprawdę chciałem być marynarzem. Ja nawet nie zgooglowałem, bo wtedy nie było jeszcze Google'a, ale byłem bardzo silnie wyposażony w wiedzę o tym, gdzie jest Wyższa Szkoła Morska, jakie egzaminy tam się zdaje, co trzeba, jak trzeba. I wiedza o tych egzaminach, które są do zdania, wybiła mi z głowy. Zostanę marynarzem, bo ja jestem pozbawiony jakichkolwiek... ścisłych cech, a fizyka, matematyka to tam są absolutnie niezbędne do życia elementy. A skąd w ogóle pomysł bycia marynarzem? Nie wiem. Ja zawsze lubię morze. Zawsze fascynowały mnie statki jako konstrukcje, które ludzie stworzyli. Zawsze mnie fascynowały odległości, które one pokonują. To nawet nie miało związku z egzotyką miejsc, które się odwiedza, ale z przestrzenią, którą się pokonuje.

ponieważ to był facet, dziś jest ich mnóstwo, takich typów, ale on już wtedy, kiedy jeszcze dziennikarstwo było trochę eleganckie, nie szanował reguł rozmowy. Mnie to oburzało zawsze, więc te wywiady mi się zdarzały dość często, bo Andrzej Leper był częstym gościem w telewizji publicznej, natomiast nie wspominam ich dobrze, bo trudno było o jakąś konkluzję w tej rozmowie, poza kłótnią, która dziś jest codziennością, wtedy jeszcze aż tak źle nie było. Tak, warto wspomnieć w tym w ogóle momencie, jak była debata prezydencka Donalda Tuska i Lecha Kaczyńskiego i jak jeden i drugi chcieli się odciąć jak najbardziej od Andrzeja Leppera właśnie przez manierę, black manier tak dokładnie.

Dziś to już nikomu nie przeszkadza. Dokładnie, ale wtedy to pamiętam, to właśnie była debata w TVP i pamiętam, Oni jeden i drugi jak gorącego ziemniaka się po prostu przerzucali, że oni tego w ogóle, a tam on niestety, znaczy niestety, poparł Lecha Kaczyńskiego i Lech Kaczyński nie wiedział, jak ma z tym zarządzać. Tak, tak, tak. Dziś mają większe kłopoty jeszcze politycy. Więc te rozmowy pamiętam, no tak sobie, szczerze powiedziawszy. Również dlatego, że one były nieudane po prostu dziennikarsko, bo tam nie było konkluzji żadnej. Próba udowadniania sobie nawzajem, że ktoś kłamie nie ma sensu w dziennikarstwie. Tym bardziej, że dziennikarz nie powinien tego robić, nie taka jest nasza rola. Dobrze wspominam rozmowy z czasów pracy w Telewizji Katowice. Może dlatego, że one miały inny kaliber, ale też byłem wtedy znacznie młodszy niż dziś.

No tylko czy nas stać na to? Znaczy, co by nie było, to ja zawsze zadaję każdemu to samo pytanie. PiS i Platforma rządzą od 20 lat i dzisiaj ludzie nawet by nie byli w stanie tak po prostu rozróżnić, w których latach rządził PiS, w których rządziła Platforma. Teraz TVP jest takim dość mocnym rysem tego, że każdy będzie wiedział, kiedy ostatnie dwie kadencje miał. PiS, ale jednak mimo wszystko Polska idzie cały czas w jednym, w jednym kierunku. I nie zgadzam się zazwyczaj z Januszem Korwinem-Mikke, ale on powiedział coś takiego, że Donald Tusk podpisuje ustawy związane z Unią Europejską z uśmiechem, a Jarosław Kaczyński, oczywiście on upraszcza, że oni je podpisują, podpisuje, nie jest zadowolony, ale jeden i drugi to podpisuje. I tak, i jednak mimo wszystko te partie w samym sobie są bliskie sobie poglądu. Ale to jest przerażające, wie pan, bo właśnie pan mi to uświadomił, że dorosło pokolenie całe.