#13 Filozofia jest dla dzieci? Rozmowa z Magdaleną Kozak

Do historii filozofii w ogóle. Natomiast, no właśnie, co to pokazuje dzieciom, prawda? Co mogą wyciągnąć z takiej postaci, że jakby mama jest tą najbliższą osobą, która właśnie daje spokój, daje bezpieczeństwo, która ma emocje na wodzy, bo mama Muminka na różne wyskoki, Muminka na wszystkie przygody jego przyjaciół zawsze reaguje w sposób taki bardzo harmonijny, stabilny. Ale możemy sobie też popatrzeć na Włóczykija, pewnie moją ulubioną postać z całej serii muminków, który z kolei jest takim symbolem wolności, niezależności, trochę też samotności, bo ten Włóczykij przecież na wszystkie swoje wyprawy zawsze wyrusza sam, bo właśnie, bo potrzebuje odpocząć, bo bardzo dobrze się czuje w swoim własnym towarzystwie.

Kocha rodzinę Muminka i ma bliskie więzy z Muminkiem i z jego przyjaciółmi, ale potrzebuje też pobyć sam. I to znowu, to jest w bardzo przystępny sposób, bajkowy, pokazanie dzieciom pewnych ponadczasowych prawd o życiu, że każdy człowiek jakby potrzebuje przestrzeni też dla siebie, w której może odpocząć, wyciszyć się, szczególnie w dzisiejszym świecie przebodźcowanym. Z natłokiem informacji i ludzi dookoła, że jednak Włóczyki jest tym, który odzyskuje harmonię i równowagę wewnętrzną, jeżeli właśnie oddali się, pobędzie sam ze sobą i wraca, prawda? Zawsze wraca też do tej rodziny, nie w zasadzie, że ich zostawia, jej przyjaciół.

I dzięki temu tworzy się nam taka właśnie przestrzeń dialogiczno-relacyjna, gdzie możemy nawzajem iść jeszcze dalej. To znaczy, a dlaczego tobie właśnie w pierwszej kolejności zapamiętał się Muminek, a nie Włóczyki? A dlaczego ty się uśmiechasz jak, nie wiem, czytasz o Pannie Migotce? Co cię w niej wzrusza i ci się w niej podoba? A dlaczego jest ci najbliższa postać tatusia Muminka, a nie mamusi Muminka? Zadając pewne pytania takie otwarte, które są wyrazem tego, że chcemy poznać poglądy tego młodego człowieka, dajemy im właśnie przestrzeń do tego, żeby sami z siebie wydobywali to, co ich kształtuje, co dla nich jest ważne. Pierwszeństwo głosu ma ten młody człowiek i niech on sam się wypowie na początku, jak zrozumiał, co zrozumiał i dlaczego zrozumiał tak, a nie inaczej.