#13 Filozofia jest dla dzieci? Rozmowa z Magdaleną Kozak

Możemy sobie sięgnąć przykładowo do Małego Księcia, to może dla takich troszkę już większych dzieci, ale ciągle jeszcze dzieci czy nastolatków. Gdzie mały książę, dla mnie przynajmniej jakaś taka powiastka ponadczasowa, uniwersalna, która się nie starzeje i zawsze jest numerem pierwszym na mojej liście takich lektur dziecięcych. Gdzie jest to przede wszystkim wielka opowieść o poszukiwaniu przyjaźni. Gdzie mały książę z tym bohaterem literackim, który pokazuje Rozmowa z Magdalena Kozak.

Więc to jest taka pozycja literacka, która Traktuje o bardzo poważnych problemach filozoficznych, życiowych, egzystencjalnych, ale właśnie pokazuje je w taki sposób bardzo przystępny na poziomie dziecka, żeby nie zszokować, nie przestraszyć, ale właśnie, żeby wytłumaczyć i pokazać. Super to brzmi. Bardzo lubię Małego Księcia i właśnie tę opowieść z lisem, ale mam jeszcze takie wspomnienie z dzieciństwa muminków, w szczególności Buki, która która była straszna. Czy tutaj też można się dopatrzyć jakichś rzeczy filozoficznych? No znowu sobie pozwolę na prywatę, że Muminki to jedna z moich ukochanych książek w dzieciństwie, która gdzieś tam wywarła na mnie bardzo duży wpływ i ukształtowała, myślę, jakąś taką moją pierwotną wrażliwość właśnie wtedy jako dziecka, które dopiero wkraczało w świat.

To wraca to powiedzenie z Małego Księcia, że jesteśmy odpowiedzialni za to, co oswoiliśmy. Zdecydowanie tak. I że tutaj się włączają w zasadzie po prostu zbiór zasad takich współistnienia. Tak. Ja myślę, że gdyby było więcej dobrej woli i umiejętności chodzenia na kompromisy, patrzenia szerszą perspektywą niż swoja własna, to może łatwiej by nam wychodziło takie wypracowanie tych wspólnych zasad. Patrząc przynajmniej z takiej filozoficznej perspektywy, przecież wszystkim nam chodzi o dobro dzieci, o dobro młodzieży. Wszyscy nauczyciele, którzy wybierają ten zawód, zakładam, że nie robią tego wbrew siebie, nie lubią dzieci, nie lubią młodzieży i nie lubią pracy pedagoga, bo akurat jeszcze w naszych warunkach w Polsce naprawdę trzeba mieć powołanie i pasję do tego zawodu, żeby go wykonywać.

To znaczy nie nauczyciel, nie pedagog mówi w tym tekście jest to i to, czyli co autor chciał powiedzieć, tradycyjne, przez lata gdzieś obowiązujące. Tylko nastawiamy się na odbiór, co ty pierwszy przede mną widzisz w tym tekście, prawda? I okaże się, przynajmniej ja mam takie doświadczenia, jak daję fragment z Platona czy tam z Kartezjusza i nic nie mówię, tylko otwieram dyskusję. Niech każdy z was powie, co z tego zrozumiał, co wam się rzuciło w pierwszej kolejności w oczy, co przykuło waszą uwagę, że jak mam 10 osób w grupie, to będzie 10 odpowiedzi. I to jest, przynajmniej tak się staram i wydaje mi się, że to jest jakaś taka moja metoda na to, żeby wzbudzić właśnie tą kreatywność, samodzielne myślenie, własne interpretowanie, bo jednak każdy uczeń, każde dziecko też spojrzy na daną bajkę, prawda, czy właśnie tego przytaczanego małego księcia, czy na muminki i każdy coś innego powie jako to pierwsze wrażenie, tak, to co zapamiętał, co zrozumiał z tego.