Wyścig o AI: gdzie jest Unia Europejska?

Na tym też polega AI Act, czyli akt sztucznej inteligencji, który właśnie systemy sztucznej inteligencji dzieli na różne ryzyka. Na takie neutralne, z niskim ryzykiem, średnim i na systemy wysokiego ryzyka. I te systemy najwyższego ryzyka, czyli takie, które na przykład mogą robić tak zwany scoring społeczny. Czyli powiedzmy, dużo się o tym mówiło, jakieś takie wizje o Chinach, że klikniemy coś w sieci, jakiś system ocenia nas jako obywateli czy obywatelki, przyznaje nam punkty, jak stracimy te punkty, to nie będziemy mogli wziąć kredytu albo nie będziemy mogli wyjechać za granicę itd. No to tego typu systemy są raczej niedozwolone. Jeżeli chodzi o EIA, to na pewno do tego jeszcze wrócimy za chwilkę, ale reasumując, czyli widzę, że Unia Europejska stawia większy nacisk na kwestie ryzyk i stara się w jakiś sposób, tak jak ładnie powiedziałaś, je mitygować, ale chciałem cię dopytać jeszcze o taką jedną różnicę w podejściu, mianowicie przygotowując się do tej rozmowy, czytałem taki artykuł w Polityka na temat tego, jak Apple, po tym jak Donald Trump został prezydentem po raz drugi, zmieniło takie wewnętrzne swoje regulacje.

I wiem, że to się może wydawać techniczne i teoretyczne, ale jednak... Znowu, ten porządek prawny determinuje trochę w jakich ramach operujemy, a z drugiej strony chciałem Cię zapytać o jakiś taki konkret, bo to nie jest tylko kwestia prawodawstwa, ale też jednak Unia Europejska wydaje pieniądze na rozwój tych technologii i to też jest jakiś ważny wątek. Zacznijmy od tych kwestii prawnych. Proszę, czyli AI Act. No więc tak jak już mówiliśmy na początku, no to AI Act jest po prostu taką regulacją, która zakłada, że sztuczna inteligencja jest i będzie i wręcz chcemy, żeby była, ale chcemy, żeby funkcjonowała w takich akceptowalnych dla nas granicach. Czyli na przykład nie chcemy, żeby łamała prawa człowieka. No więc w tym celu Unia tworzy takie cztery właśnie definicje, tak jak już też mówiliśmy, tego jakby jakie systemy sztucznej inteligencji wiążą się z jakim ryzykiem.

Te najbardziej ryzykowne stają się zakazane, a inne po prostu mają więcej zadań do wykonania, takich jeśli chodzi o raportowanie do Komisji Europejskiej, monitoring własnych systemów i tak dalej, i tak dalej. To jest taka podstawa regulacji, ona należy do takiego szerszego AI-paktu, w którym ma pojawiać się jeszcze więcej regulacji w nadchodzącym czasie, ale na razie ich nie znamy, więc też ciężko o nich mówić, bo tam pojawiają się jakieś pierwsze plotki, co w nich będzie, co nie będzie, ale na razie tych informacji nie ma. Więc na tym polega AI Act. On dla dużych graczy oczywiście jest nieprzyjemny w tym sensie, że szczególnie w momencie, w którym Stany Zjednoczone luzują swoje regulacje, to to, że w Unii Europejskiej trzeba do jakiejś regulacji się dostosować, no stanowi, no nie jest przyjemne po prostu.

Dodam tylko, że regularnie czytam o tym, że to są firmy, które jakieś chyba też rekordowe kwoty wydają właśnie na lobbying w Brukseli, żeby nawet jeżeli nie doprowadzi do uchwalenia tych aktów, to żeby tam spiłować te zęby trochę, o tak bym powiedział. Dokładnie, tak było z DMA na przykład, który działa i tak dalej, ale wiadomo, że ta ostateczna wersja, Digital Markets Act, aktu o rynkach cyfrowych, jest powiedzmy w jakimś słabsza niż to, co tam pierwotnie zakładano. No więc to jest ta odpowiedź regulacyjna. W tym roku Komisja Europejska wydała też taki plan dla kontynentu AI i to jest powiedzmy taki dokument, który ma stanowić taką strategię i zbierać W jednym miejscu istniejące regulacje, pewne sugestie, różne sposoby finansowania.