Idę do kina z... Magdaleną Cielecką - Ekran Tomasza Raczka

Tutaj często podaję... Bo widz mi w to po prostu nie uwierzy. Przynajmniej w Polsce. No bo jeszcze można by zakładać, że gdy znalazłabym się w jakimś zupełnie nowym środowisku, gdzie jestem białą kartą i gdzie mogę, nie wiem, dokonać jakiejś nieprawdopodobnej transformacji... Również fizycznej, ale przede wszystkim, gdzie nikt nie ma ze mną żadnych związanych kontekstów i tak zwanych wyobrażeń, łatek, plotek, anegdot i moich ról, mojej filmografii, to może by to mogło być możliwe. A tu często podaję jako przykład Catherine Deneuve w Tańcząc w ciemnościach, gdzie grała w chustce na głowie pracownicę fabryki, Ullarsa von Trier'a. I ja jej nie wierzyłam, podobnie jak Emmanuelle Seigne w Uskolimowskiego w Essential Killing, gdzie też grała taką babę w chacie leśnej.