Excel, tabelki i empatia – cała prawda o Enterprise UX

Zaczynamy! Cześć, witam w kolejnym odcinku TechChatter. Dzisiaj moim gościem jest Ania, która w Capgemini jest Senior UX Consultantem. Cześć wszystkim, cześć Krzysiu. Bardzo miło mi ciebie powitać. Jak już sobie wcześniej rozmawialiśmy tak naprawdę tutaj offline, nie mieliśmy tak naprawdę okazji wcześniej porozmawiać na takie tematy zawodowe, które nas też kręcą. Mimo że oboje w firmie jesteśmy tak naprawdę w jednym dziale UX-ów, to pracujemy w różnych projektach. Ja już jestem 4 lata, Ania ty? Pięć. Chociaż po czwartym się przestaje liczyć, Krzysiu.

Każdy z tych rynków ma też jakąś swoją specyfikę. Nawet jeśli to jest jeden klient, nawet jeśli to jest jedna usługa, to bardzo często są różnice. Często projektuje się to dla wszystkich i dla wszystkiego, bo tak jest trochę taniej, ale to wprowadza dosyć duży chaos dla osób, które pracują w zupełnie innym procesie. Ja też to widzę nawet czasami przy korzystaniu z jakichś gotowych narzędzi w firmie, gdzie ja nie rozumiem, po co są te konkretne sekcje. Ja w ogóle nie wiem, co to znaczy na przykład. To wynika z tego, że nie ma tej personalizacji. I oczywiście wydaje mi się, że to jest dlatego taki dosyć istotny aspekt. Wydaje mi się też, że wydajność i my, jako moje też doświadczenie, przy pytaniu użytkowników podczas wywiadów, co jest nie tak, co by chcieli poprawić, czy mają jakieś bolączki, to bardzo często wydajność, czyli performance.

To jest oczywiście najważniejsze i logicznie przemyślane procesy, sposoby, które jednocześnie są oczywiście w oparciu o coś, co ci użytkownicy już znają. Coś, co jest gdzieś tam dopasowane do tego i do ich nawyków, modeli mentalnych, jakie mają. Więc myślę, że to są takie dosyć istotne rzeczy. Pamiętajmy, ci ludzie spędzają tam wiele godzin. Tak samo jak my w Figmie. Dokładnie tak. Jak bardzo jesteśmy czuli na zmiany, zempatyzujmy sami z sobą. Jak bardzo często, jeśli dochodzi do takich zmian. Nie wiem, czy pamiętasz, była taka zmiana w Figmie, że odsunięty został panel. Z tymi panelami. Boże, co to był za dramat w świecie designu. Dokładnie.

Jak w przypadku wywiadów takich z użytkownikami, którzy nie pracują w firmie. Ale tak, tutaj na pewno jest ta różnica w zbieraniu tych danych. Oczywiście, to też generalizuję tutaj, mogą być bardzo proste aplikacje też enterprise'owe, ale raczej doświadczenie moje jest takie, że to wymaga dobrej też dokumentacji. W ogóle ten pierwszy krok, kiedy ja faktycznie sobie mapuję to, co wiem, albo to, czego nie wiem, albo to, czego chce się dowiedzieć. Nie skakanie i nie przeskakiwanie od razu, to ja już taki szybki wireframe zrobię, chociaż mnie nieraz kusiło, bo znowu, ja mam te nawyki, miałam jeszcze, myślę, że już staram się niwelować je coraz bardziej, albo do zera, ale miałam te nawyki, ja chcę projektować, ja już chcę, żeby to wyglądało. I to była taka lekcja pokory też dla mnie.

Dostępni w ramach tej samej firmy, więc jednak jest to pewne ułatwienie. Wydaje mi się, że też ten plus z punktu widzenia projektanta, to jest to, że faktycznie ma się taki wpływ na codzienną pracę ludzi, nie wiem, gdzieś tam wpływa się na te fajne rzeczy. Ja nie mówię, że jakby komercyjny, bo komercyjny design i UX design też potrafi być świetny i mieć super fajny wpływ na życie osób z różnymi problemami, ale wydaje mi się, że to jednak, ja wiem, że ktoś tego używa. I jakby jest to gdzieś tam dla mnie ważne. Myślę, że plusem jest też to, i to trochę się tyczy specyfiki naszej pracy, w jaki sposób my pracujemy w Capgemini, no jednak my możemy poznać, pomimo tego, że pracujemy w jednej firmie już długo, to pracujemy też dla różnych klientów na przestrzeni tych lat.

Nie, no tutaj my jesteśmy tymi użytkownikami. Którzy pracują w konkretnej firmie albo dla konkretnego klienta i no nie wiem, nie wiem jak jest u Ciebie Krzysiu, ale ja na przykład nie mogę sobie korzystać z wtyczek w Figmie tak o, jak chcę, dlatego że one wszystkie muszą dostać zgodę od komisji wtyczek do Figmy i oczywiście ja rozumiem dlaczego, dlatego że te wtyczki no mogą być groźne, mogą być niebezpieczne i to nie chodzi tylko o to, żeby ludziom zakazywać, ale skala jest tak duża, że gdyby wszyscy Napisy by Anna Ptasińska.

Pamiętam takie sytuacje, w których tak naprawdę w niektórych z projektów Figma była wręcz niedozwolona jako narzędzie chmurowe. Tak, to wynikało z tego, gdzie były serwery Figmy i Figma dopiero po jakimś czasie przyniosła je też do Europy. Wydaje mi się, że jeszcze jakimś takim minusem to może być to, że gdzieś tam te jednak innowacje idą trochę wolniej albo bardzo dużo trzeba edukować w projekcie, bo ten UX nie jest aż tak dojrzały, ale dla niektórych to też jest szansa na to, żeby pewne procesy w ogóle wprowadzić w firmie, żeby być właśnie odpowiedzialnym za jakby prowadzenie jakiegoś tematu. Ja tak miałam w jednym z projektów, jeśli chodziło o research.

Więc myślę, że to jest ważne. Poznawanie tej technicznej strony. Zresztą na jednym ze szkoleń, które projektowaliśmy właśnie dla młodszych projektantów UX w naszej firmie, jednym z takich segmentów jest właśnie kwestia potrzeby zrozumienia właśnie tych frameworków, współpracy z deweloperami. Bo to sprawia, że ta współpraca jest bardziej płynna, nie tworzymy rozwiązań, które później będą znacznie więcej kosztowały w realizacji, bo są jakby całkowicie indywidualne, a nie wynikają właśnie z tego frameworka, z jakiejś biblioteki, na której jest oparty cały produkt.

Tutaj ta innowacja idzie wolniej i fajnie, że w ogóle właśnie mamy takie role w firmie osób odpowiedzialnych, czy jakby całych działów, czy IE odpowiedzialnych za innowacje, które pomagają tym skosniałym strukturom trochę jakby otworzyć się na nowe rzeczy. Ja myślę, że z kolei trochę większy ten nacisk na personalizację, większy też nacisk na na pewno... I z tego co pamiętam... Wiesz co on odpowiedział? On powiedział, że projektowanie właśnie na duże ekrany. I to jest taki poziom innowacji, o jakim my trochę tutaj mówimy.