#34 Śnieg, trzepak i PRL-owskie kolejki

No więc wsiadłem na swój rowerek, przyjechałem i teraz to nie jest koniec historii. Wchodzę, są plastikowe i wiklinowe. I teraz masz za głos. Wybrałem oczywiście tą drucianą, obwiniętą w tak. I teraz posłuchaj, poszedłem, oprócz tego, że coś kupiłem, podszedłem do kasy samoobsługowej, zapłaciłem i wyszedłem. Poczekaj, i wyszedłem. I wychodzę z galerii. To jest bardzo fajne, jak sobie wchodzimy. Też. Wychodzę z galerii i mówię, kurna, nie wziąłem trzepaczki. Zapłaciłem za to, za inne rzeczy. A czego dzisiaj zapomniałeś? Dzisiaj zapomniałem statywu do kamery jednej. Jak Grzesia nie będzie dobrze widać, to dlatego, że nie mamy statywu, bo to jest na taśmę przyklejona kamerka. A taka lecytynka jakby raz na po raz?

Wywołujemy wątki z tym orzełkiem czy tam reszką, że znajdujesz, no to wiesz. Grzesiu, to teraz zadam Tobie pytanie. Czy jak ja Cię pytam o pieniądze, to Ci przynosi szczęście? Nie. Czyli co, nie mnożą Ci się pieniądze na koncie, które dostajesz co miesiąc? Mnożą mi się problemy. No to Cię zapytam, jak z mieszkaniem? Słabo. Grzesiek, zostało nam 16 spotkań. Myślałem, że 16 lat. 16 spotkań, bo 50 ma być w twoim mieszkaniu. 16, czyli 4 miesiące. Luzik, luzik, luzik. No to wiesz, to będzie końcówka kwietnia. Ale to jednak będzie takie, wiesz, takie... Po babci, po prababci i on remontu nie zrobi. Ale on nie chce robić remontu.

Nasze wspomnienia nigdy nie znikną. I nieważne, czy związane ze śmiegiem, czy z tym staniem w kolejkach, czy z tymi sofiksami czy innymi. No tylko tyle chciałem tam na koniec powiedzieć. Przecież to nie jest piękne, powspominać sobie? Bardzo piękne. Ja lubię wspominać. Oczywiście, że wspomnienia są czym? Historia jest mądrością narodów i wspomnienia w takim razie też. Grzesiu, teraz czekamy na twoje podsumowanie. Takie kopnięcie. Nie, bo już się wybiłem z rytmu. Dobra, to co? Miło było, chłopaki. Dziękuję. Do zobaczenia za pięć minut. Że powietrzeniu... Zdradzamy... I sorry za poślizg. Za jaki poślizg? No przez tą zimę, że się pospóźniliśmy.