Sztuka, polityka i poszukiwania postaci literackich [Żulczyk]

Mikołaj Lizut, kłaniam się państwu bardzo nisko, a państwa i moim gościem jest dzisiaj Jakub Żulczyk. Też się kłaniam bardzo nisko. Cześć Kuba. Cześć Mikołaj. Zauważyłem, że często odzywa się w tobie tak zwany zmysł publicysty. Mam tu na myśli na przykład twoją wymianę uprzejmości ze Sławomirem Męcenem. Wiedziałem, że do tego zaczniesz. Ja już miałem gotową odpowiedź, że nie przyjechałem tu aż z Bielan, żeby rozmawiać o Męcenie. Wiesz co, nie nazwałbym tego zmysłem publicystycznym. To jest chyba takie eufemistyczne określenie. Zwłaszcza na Twitterze w ogóle, gdzie to się wydarzyło. To chyba tam nie ma publicystów już teraz.

Na pewno frajdę mogą odnaleźć czytelnicy. Odsyłam zresztą wszystkich państwa do powieści Kuby. To się cieszę, bo tego nigdy nie wiadomo. Panie i panowie, Jakub Żulczyk, bardzo dziękuję ci za to spotkanie. Program przygotowała Maria Andrzejewska, ja się nazywam Mikołaj Lizut i kłaniam się państwu nisko. Ja się nazywam Jakub Żulczyk, pozdrawiam wszystkich bardzo serdecznie.