Sztuka, polityka i poszukiwania postaci literackich [Żulczyk]

Mikołaj Lizut, kłaniam się państwu bardzo nisko, a państwa i moim gościem jest dzisiaj Jakub Żulczyk. Też się kłaniam bardzo nisko. Cześć Kuba. Cześć Mikołaj. Zauważyłem, że często odzywa się w tobie tak zwany zmysł publicysty. Mam tu na myśli na przykład twoją wymianę uprzejmości ze Sławomirem Męcenem. Wiedziałem, że do tego zaczniesz. Ja już miałem gotową odpowiedź, że nie przyjechałem tu aż z Bielan, żeby rozmawiać o Męcenie. Wiesz co, nie nazwałbym tego zmysłem publicystycznym. To jest chyba takie eufemistyczne określenie. Zwłaszcza na Twitterze w ogóle, gdzie to się wydarzyło. To chyba tam nie ma publicystów już teraz.

I on się zapytał, czy to jest w ogóle jakby on. A ja powiedziałem, że to nie jest on, bo to tak samo jak z tymi postaciami w kandydacie. To nie jesteś ty, bo ja nie wiem, co ty robisz w czasie wolnym. W sensie, ja nie wiem, czy ty w kok zwalisz, czy co ty robisz, nie? Jakby to mnie w ogóle nie interesuje, ja cię nie znam prywatnie, ja cię rozmawiam z tobą pierwszy raz w życiu. Tylko to jest po prostu satyra na twój wizerunek. Mhm. On powiedział wtedy, aha, okej, rozumiem. I jakby przyjmuje, spoko. I nawet mu się tak, widzę, wtedy zrobiło jakoś miło, także... Tak, no to ta postać też po części tego fajkowskiego, bo tak się ta postać nazywa. Cezary Pazura zagrał tę postać w serialu potem. Sztuka, polityka i poszukiwania postaci literackich Żulczyk.

Na pewno frajdę mogą odnaleźć czytelnicy. Odsyłam zresztą wszystkich państwa do powieści Kuby. To się cieszę, bo tego nigdy nie wiadomo. Panie i panowie, Jakub Żulczyk, bardzo dziękuję ci za to spotkanie. Program przygotowała Maria Andrzejewska, ja się nazywam Mikołaj Lizut i kłaniam się państwu nisko. Ja się nazywam Jakub Żulczyk, pozdrawiam wszystkich bardzo serdecznie.